Site Feedback

การขโมยเป็นบาปหรือไม่ ส่วนที่หนึ่ง

ประมาณเมื่อหกเดือนก่อนจักรยานของข้าพเจ้าถูกขโมยต่อนมันจอดข้างหน้าห้างเอ็มโพเรียม ซึ่งเป็นหนึ่งในห้างที่หรูหราที่สุดในกรุงเทพ ข้าพเจ้าแปลกใจเพราะข้าพเจ้าเคยจอดจักรยานคันนี้ที่สถานที่ค่อนข้างยากจนนับครั้งไม่ถ้วนโดยไม่มีปัญหา

ต่อนสังเกตวว่าจักรยานถูกขโมยข้าพเจ้าก็เสียใจไม่น้อย มันไม่ใช่เป็นเรื่องเงินเพราะจักรยานไม่แพงเลย แต่เป็นเรื่องความรู้สึกต่างหาก เพราะว่าต่างแต่ข้าพเจ้าซื้อจักรยานคันนี้สองปีที่แล้วข้าพเจ้าก็ถีบมันเกือบทุดวัน ข้าพเจ้าใช้จักรยานนี้ในการเดินทางจากกัมพูชาไปมาลาเซีย ซึ่งใช้เวลาสามสี่เดือน ล้อยางของจักรยานคันนี้จึงถูกดินของหลายจังหวัดในสามประเทศ มันถีบผ่านไปป่าที่กัมพูชา ชายหัดที่เมืองไทย และภูเขาที่มาเลเซีย แม้แต่อานก็ยังเปลี่ยนเป็นเช่นเดียวกับรูปร่างดูตของข้าพเจ้า มันเป็นเหมือนเพื่อนข้าพเจ้าและยังหวังจะถีบมันไปอีกหลายประเทศ

อาทิตย์ที่แล้ว ซึ่งเป็นหกเดือนตั้งแต่วันที่จักรยานโดนขโมย ข้าพเจ้ากำลังเดินไปห้องออกกำลังกายเนื่องจากจักรยานใหม่แตก ตอนเดินผ่านไปอาคารสำนักงานข้าพเจ้าโมงจักรยานที่จอดข้างหน้าอย่างใจลอย ทันใดนั้นสังเกตว่าจักรยานคันหนึ่งในกลุ่มนั้นมีมืจับสีน้ำตาลและตัวสีน้ำเงินเหมือนจักรยานเก่า ข้าพเจ้าคิดในใจว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก กรุงเทพใหญ่มาก ไม่มีวันที่ข้าพเจ้าจะพบจักรยานเก่าอีก โดยเฉพาะในวันที่จักรยานใหม่แตก แต่ข้าพเจ้ายังสังหรณ์ใจว่าจักรยานคันนั้นเป็นของข้าพเจ้าแน่ๆ ข้าพเจ้าจึงเดินไปดูใกล้ๆ เพราะมันจอดไกลจากตัวข้าพเจ้า

Share:

 

0 comments

    Please enter between 0 and 2000 characters.

     

    Corrections

    การขโมยเป็นบาปหรือไม่ ส่วนที่หนึ่ง

    ประมาณเมื่อหกเดือนก่อนจักรยานของข้าพเจ้าถูกขโมยต่อนตอนมันจอดข้างหน้าห้างเอ็มโพเรียม ซึ่งเป็นหนึ่งในห้างที่หรูหราที่สุดในกรุงเทพ ข้าพเจ้าแปลกใจเพราะข้าพเจ้าเคยจอดจักรยานคันนี้ที่สถานที่ค่อนข้างยากจนนับครั้งไม่ถ้วนโดยไม่มีปัญหา

    ต่อนตอนสังเกตวว่าจักรยานถูกขโมยข้าพเจ้าก็เสียใจไม่น้อย มันไม่ใช่เป็นเรื่องเงินเพราะจักรยานไม่แพงเลย แต่เป็นเรื่องความรู้สึกต่างหาก เพราะว่าต่างตั้งแต่ข้าพเจ้าซื้อจักรยานคันนี้สองปีที่แล้วข้าพเจ้าก็ถีบมันเกือบทุดทุกวัน ข้าพเจ้าใช้จักรยานนี้ในการเดินทางจากกัมพูชาไปมาลาเซีย ซึ่งใช้เวลาสามสี่เดือน ล้อยางของจักรยานคันนี้จึงถูกดินของหลายจังหวัดในสามประเทศ มันถีบผ่านไปป่าที่กัมพูชา ชายหัดหาดที่เมืองไทย และภูเขาที่มาเลเซีย แม้แต่อานก็ยังเปลี่ยนเป็นเช่นเดียวกับรูปร่างดูตก้น(ตูด isn't polite :))ของข้าพเจ้า มันเป็นเหมือนเพื่อนข้าพเจ้าและยังหวังจะถีบมันไปอีกหลายประเทศ

    อาทิตย์ที่แล้ว ซึ่งเป็นหกเดือนตั้งแต่วันที่จักรยานโดนขโมย ข้าพเจ้ากำลังเดินไปห้องออกกำลังกายเนื่องจากจักรยานใหม่แตกเสีย ตอนเดินผ่านไปอาคารสำนักงานข้าพเจ้าโมงมองจักรยานที่จอดข้างหน้าอย่างใจลอย ทันใดนั้นสังเกตว่าจักรยานคันหนึ่งในกลุ่มนั้นมีมืมือจับสีน้ำตาลและตัวสีน้ำเงินเหมือนจักรยานเก่าของข้าพเจ้า(To be clear :)) ข้าพเจ้าคิดในใจว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก กรุงเทพใหญ่มาก ไม่มีวันที่ข้าพเจ้าจะพบจักรยานเก่าอีก โดยเฉพาะในวันที่จักรยานใหม่แตกเสีย แต่ข้าพเจ้ายังสังหรณ์ใจว่าจักรยานคันนั้นเป็นของข้าพเจ้าแน่ๆ ข้าพเจ้าจึงเดินไปดูใกล้ๆ เพราะมันจอดไกลจากตัวข้าพเจ้า

    เขียนภาษาไทยเก่งมากๆเลยคะ :)
    I feel sorry that you lose your meaningful bicycle :(

    Write a correction

    Please enter between 25 and 8000 characters.

     

    More notebook entries written in Thai

    Show More