داستان

پدر پير حرفی نزد، سپس آهسته كم كم به طرف منزل رفت. بعد از مدتی برگشت وبا خود دفتر يادداشت قديمى ای را آورد. دفترش باز كرد وبه پسرش گفت: اينجا  را بخوان، پسر خواند: "امروز عمر پسرم دو ساله شد. در پارک نزدیک منزل گردش كرديم. او  از من مرا پرسيد، این چیست؟ 
 بيست ودوم بار. وهر بار من گفتم: اين پرنده است وبعد از هر بار او را مى بوسيدم."

پدر پير و پسر جوانش در پارک نزدیک منزلشان ، نشسته بودند. پدر نا بينا و پسر مشغول مطالعه بود. پرنده ی كوچكی سرزده، از درختِ نزديكى پرواز كرد. پدر پير پرسيد، این چیست؟ 
پسر جواب داد: اين پرنده است. 
تا يک دقيقه ديگر، پرنده ی ديگری  پرواز كرد و پدر پير پرسيد، چه اين؟ این چیست؟ 
 پسر نا راحت شد، سپس جواب داد: اين پرنده است. يک دقيقه ديگر پرندهء ديگری پرواز كرد و پدر پيردوباره  سؤالش را تكرار كرد، ولى اين بار پسر خيلى عصبانى شد،وبه با صداى بلند گفت:  چراهر لحظه از من می پرسی مرا خواهد پرسى این چیست؟  پارک پر از به پرنده است. اين پرنده است.......من که گفتم اين پرنده است.من نمى توانم اين را امر تحمل كنم