Site Feedback

Vandaag in de metro

Het is raar, om Nederlands te spreken. Het is zooo spannend! Maar het is soms eigenlijk een heel gewoon gesprek.

Ik was in de metro. Opeens hoorde ik een paar vrouwen in het Nederlands sprekenden. Ik bleef een beetje dicht bij ze staan. Ik hoorde aan z’n gesprek dat ze een beetje de weg kwijt waren. Dus, ik kwam dichter bij en zei “Mag ik je helpen?”

“Ja, we moeten de groene lijn naar daar nemen,” zei ze, en wijsde op het kaart.

“Je moet” ik wuivde “naar beneden … en dan naar boven,” weer een handgebaar.

“Ow, dus, we moeten aan de andere kant?” vroeg ze.

“Ja,” zei ik.

En dan zei ze zoiets als “Bedankt,” en ik mompelde iets terug. Dan liep ik weg.

Het was verbazingwekkend, omdat je hoort Nederlands in de Verenigde Staten niet zo vaak, maar anders was het heel erg gewoon. Ik had eigenlijk ‘jullie’ moeten zeggen, of liever ‘u’, omdat ze volkomen vreemden waren, en blijkbaar een stuk ouder dan mij. En, aan het einde van de gesprek had ik ‘graag gedaan’ of zoiets moeten zeggen. Maar ik denk dat ik mezelf redelijk goed heb uitgedrukt, voor een gesprek dat korter dan 1 minuut was.

Share:

 

1 comment

    Please enter between 0 and 2000 characters.

     

    Corrections

    Vandaag in de metro

    Het is raar, om Nederlands te spreken. Het is zooo spannend! Maar het is soms eigenlijk een heel gewoon gesprek.

    Ik was in de metro. Opeens hoorde ik een paar vrouwen in het Nederlands sprekendenpraten. Ik bleef een beetje dicht bij ze staan. Ik hoorde aan z’nhun gesprek dat ze een beetje de weg een beetje kwijt waren. Dus, ik kwam kwam ik dichter bij en zei“Mag/kan ik je/jullie helpen?”

    “Ja, we moeten de groene lijn naar daardaarnaartoe nemen,” zei ze, en wijsdewees op hetde kaart.

    “Je moet” ik wuivdewuifde “naar beneden … en dan naar boven,” weer een handgebaar.

    “Ow, dus, we moeten aannaar de andere kant?” vroeg ze.

    “Ja,” zei ik.

    En dantoen zei ze zoiets als “Bedankt,” en ik mompelde iets terug. DanToen liep ik weg.

    Het was verbazingwekkend, omdat je hoort Nederlands in de Verenigde Staten niet zo vaak hoort, maar anders was het heel erg gewoon. Ik had eigenlijk ‘jullie’ moeten zeggen, of liever ‘u’, omdat ze volkomen vreemden waren, en blijkbaar een stuk ouder dan mij. En, aan het einde van de gesprek had ik ‘graag gedaan’ of zoiets moeten zeggen. Maar ik denk dat ik mezelf redelijk goed heb uitgedrukt, voor een gesprek dat korterminder dan 1 minuut wasduurde.

    ------------------------------------------------------------------------------

     

    sprekenden->praten: "een taal spreken" is possible, although in this situation it's more natural to use "praten". The conjugation you are using isn't wrong, but then you would need to change the word order: "Opeens hoorde ik een paar Nederlands sprekende vrouwen. " This particular conjugation is often used kind of like an adjective, so you put it next to the noun or whatever it goes with. 

     

    z'n->hun: because you are referring to a group of people, "z'n" isn't correct. "Hun" is possessive plural. 

     

    een beetje: it's not wrong to put it there, but to me it sounds more natural to put it just before the verb. 

     

    ik kwam: this one isn't completely wrong, either, but using a comma after the first word in a sentence isn't really natural I'd say. But then if you remove it you need to change the word order. 

     

    Mag/kan: "Mag" isn't really wrong, but you'd more often hear this used in a shop when an employee asks you if they can help you. Otherwise, it's more natural to use "kan". 

     

    Je/jullie: Seeing as you were talking to a group of people, it's more common to use a plural: "jullie" to refer to them. In spoken Dutch you can sometimes get away with saying "je". 

    #edit I just saw you already figured that out yourself :)

     

    Daar: Again not completely wrong I'd say :) since it's what someone said. It's more natural to say "daarnaartoe", it consists of the words daar, naar and toe but it is written as one word. 

     

    Wijsde: This is where it gets a little tricky... I'm sure you've heard about exceptions when it comes to verbs.. and this is one of them! The past tense of "wijzen" is "wees"(singular) and "wezen"(plural). Just like "kopen" becomes "kocht" and "kochten". 

     

    Het: It's "de kaart" so you can't use "het". 

     

    Wuivde: Another exception, this time it's a changing the "v" for an "f". Not really important when it comes to pronunciation though. 

     

    Aan: "aan de kant gaan" means "to step aside" if I'm correct. If you're implying they needed to go somewhere else instead of stepping aside for someone, "naar" is the right word to choose. 

     

    Dan/toen: When you're referring to a certain time in the past, you need to use "toen". "Dan" is often used to refer to a situation in the future. 

     

    Hoort: This is just Dutch being Dutch: the word order can change at any time. 

     

    Last sentence: a conversation "was" not, but "duurde", it sounds more natural to me at least. But when you change that, "korter" isn't natural either, so "minder", translation: "less", is what you'd want to use. 

     

    Wow. First correction and a long one. Hopefully you read everything :) Tl;dr: you did a great job! If you were to talk to me I could perfectly understand you. I'm just wondering, for how long have you been studying Dutch? 

     

    Greetz Richard 

    Er ging wat mis dus hier het vervolg...

     

    of: want je hoort in de Verenigde Staten niet zo vaak Nederlands.

     

    In Nederland is het (over het algemeen) geen probleem om je tegen een ouder persoon te zeggen.

    Ik heb (voor zover ik weet) nooit 'u' gebruikt tegen mijn opa's en oma's!

    Ik ken veel ouderen die liever met 'jij' aangesproken worden dan met 'u'.

    Ik heb wel eens meegemaakt dat toen een oudere man door een andere man werd aangesproken met 'u', hij antwoordde met: "wat zeg je nu voor lelijk woord?!"

    'U' gebruik men in de regel bij:

    - mensen met hoge posities.

    - sollicitaties

    - klanten

     

    In België gebruiken 'u' veel vaker. Collega's onderling bijvoorbeeld. Zelfs ouders tegen hun volwassen kinderen.

     

    Ron

    Vandaag in de metro

    Het is raar, om Nederlands te spreken. Het is zooo spannend! Maar het is soms eigenlijk een heel gewoon gesprek.

    Ik was in de metro. Opeens hoorde ik een paar vrouwen in het Nederlands sprekenden. Ik bleef een beetje dicht bij ze staan. Ik hoorde aan z’n hun gesprek dat ze een beetje de weg kwijt waren. Dus, kwam ik kwam dichter bij dichterbij en zei “Mag ik je helpen?”

    “Ja, we moeten de groene lijn naar daar nemen,” zei ze, en wijsde wees op het kaart.

    “Je moet” ik wuivde wuifde “naar beneden … en dan naar boven,” weer een handgebaar.

    “Ow, dus, we moeten aan de andere kant?” vroeg ze.

    “Ja,” zei ik.

    En dan zei ze zoiets als “Bedankt,” en ik mompelde iets terug. Dan liep ik weg.

    Het was verbazingwekkend, omdat je hoort Nederlands in de Verenigde Staten niet zo vaak Nederlands hoort, maar anders was het heel erg gewoon. Ik had eigenlijk ‘jullie’ moeten zeggen, of liever ‘u’, omdat ze volkomen vreemden waren, en blijkbaar een stuk ouder dan mij. En, aan het einde van de gesprek had ik ‘graag gedaan’ of zoiets moeten zeggen. Maar ik denk dat ik mezelf redelijk goed heb uitgedrukt, voor een gesprek dat korter dan 1 minuut was.

     

    Ron

     

    Heel erg goed en leuk verhaal en een paar zeer kleine foutjes!

    - hoorde spreken --> ww (in dit geval spreken) altijd infinitief.

    - z'n --> voor een man. Bij een vrouw: haar. Bij meervoud (m/v) hun.

    - dichterbij --> 1 woord.

    - wijzen - wees - gewezen

    - wuiven - wuifde - gewuifd

    - omdat je in de Verenigde Staten niet zo vaak Nederlands hoort

    of

    Write a correction

    Please enter between 25 and 8000 characters.

     

    More notebook entries written in Dutch

    Show More