Site Feedback

Tot weerziens, meneer Hollywood. Hoofdstuk 1. Mysterieuse vrouw. Deel 2

Nick keek naar de vrouw aan de andere kant van de straat. Zij was tegen fijventwintig en zij was zeer mooi. „Zij is aan het bekijken van mij“, dacht Nick. Daarna draaide de vrouw zich om en keek in ééns van de winkelramen. Na één or twee seconden keek zij naar Nick weer terug. Nick bekeek haar. “Zij ziet bezorgd eruit”, dacht hij. “Wat doet zij? Is zij aan het wachten op iemand?“
De vrouw glimlachte plotseling. Daarna stak zij de straat over, kwam de Nicks tafel aan en ging daaraan zitten. Zij legde haar tas op de tafel. De tas was halfopen.
“Hallo, ik ben Jan”, zei zij. „Herinner je jou an mij? Wij kwamen ons op een partij in Toronto tegen”.
“ Halo, Jan”, zei Nick. Hij glimlachte. „Ik heet Nick. Maar we kwamen ons niet op een partij in Toronto tegen. Ik ga niet zo oft naar partijen en nooit in Toronto”.
„Oh“, zei de vrouw. Maar zij stood niet af of ging weg.
„Neem wat koffie“, zei Nick. De geschiedenis over de partij in Toronto was niet wahr, maar het was een mooi morgen en de vrouw was erg mooi. „Misschien was het een partij in Montreal of in New York“.
De vrouw lachte. “Ok. Dat kan zijn. En ja, ik wou wat koffie“.
Toen zij haar koffie had, vroeg Nick haar: „Wat doe jij in Whistler? Of woon jij hier?“
“Oh, nee”, zei zij. “Ik ben… ehm… door gewoon aan het reizen heen. En wat doe jij hier?“
„Ik ben reisschrijver“, zei Nick, „En ik schrijf een boek over bekende bergen“.
„Dat is interessant“, zei zij. Maar haar gezicht was bezorgd, niet bij ergens geïnteresseerd en zij keek weer over de straat.

Share:

 

0 comments

    Please enter between 0 and 2000 characters.

     

    Corrections

    Tot weerziens, meneer Hollywood. Hoofdstuk 1. Mysterieuze vrouw. Deel 2

    Nick keek naar de vrouw aan de andere kant van de straat. Zij was tegen de vijfentwintig en zij was zeer mooi. „Zij is me aan het bekijken van mij“, dacht Nick. Daarna draaide de vrouw zich om en keek in ééns van de winkelramen. Na één of twee seconden keek zij weer naar Nick weer terug. Nick bekeek haar. “Zij ziet er bezorgd eruit”, dacht hij. “Wat doet zij? Is zij aan het wachten op iemand?“
    De vrouw glimlachte plotseling. Daarna stak zij de straat over, kwam bij de Nicks tafel aan en ging daaraan zitten. Zij legde haar tas op de tafel. De tas was halfopen.
    “Hallo, ik ben Jan”, zei zij. „Herinner je me jou an mij? Wij kwamen elkaar ons op een partij in Toronto tegen”.
    “ Halo, Jan”, zei Nick. Hij glimlachte. „Ik heet Nick. Maar we kwamen elkaar ons niet op een partij in Toronto tegen. Ik ga niet zo vaak oft naar partijen en nooit in Toronto”.
    „Oh“, zei de vrouw. Maar zij stond niet op af of ging weg.
    „Neem wat koffie“, zei Nick. De geschiedenis over de partij in Toronto was niet waar wahr, maar het was een mooie morgen en de vrouw was erg mooi. „Misschien was het een partij in Montreal of in New York“.
    De vrouw lachte. “Ok. Dat kan zijn. En ja, ik wou wat koffie“.
    Toen zij haar koffie had, vroeg Nick haar: „Wat doe jij in Whistler? Of woon jij hier?“
    “Oh, nee”, zei zij. “Ik ben… ehm… door gewoon aan het reizen heen. En wat doe jij hier?“
    „Ik ben reisschrijver“, zei Nick, „En ik schrijf een boek over bekende bergen“.
    „Dat is interessant“, zei zij. Maar haar gezicht was bezorgd, niet bij ergens erg geïnteresseerd en zij keek weer over de straat.

    Write a correction

    Please enter between 25 and 8000 characters.

     

    More notebook entries written in Dutch

    Show More