เดินทางในประเทศอินโดนีเซีย
บางครั้งผมเห็นประเทศอินโดนีเซียในความฝัน
ผมไปเที่ยวประเทศนั้นเมื่อสองปีก่อน ผมพักอยู่ที่นั่นสองเดือน
เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ากรุงจาการ์ต้าไม่น่าอยู่เลย
คนหลายคนบอกว่ากรุงที่นั้นสกปรกมาก อากาศไม่ดี
บางทีมีคนขับรถมอร์เตอร์ไซค์บนทางเดินด้วย ระวังตัวนะครับ
ความจริงผมชอบกรุงจาการ์ต้ามาก คุณประหลาดใจไหม
คือว่าคนอินโดนีเซียส่วนมากเป็นคนใจดี ชอบ(รักความความ)สนุกสนานและชอบยิ้ม
นอกจากนั้นอินโดนีเซียมีดนตรีที่น่าฟัง เรียกว่า dangdut
ดนตรีดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากทั้งดนตรีอินเดีย อาหรับ และโปรตุเกส
ถ้าคุณมีโอกาสไปประเทศอินโดนีเซียก็น่าจะถามเรื่องดนตรีพื้นเมือง
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที
แต่ตอนนี้เหนื่อยเกินไป(....)
โชคดีครับ
เพิ่มเติมนะคะพี่ไมค์
สรุปคือพี่เขียนบทความได้ดีคะ ปรบมือๆ ^^
ตรงที่เบลล์ใส่วงเล็บคือ พี่อาจจะเลือกใช้แบบไหนก็ได้ เช่น
- ชอบสนุกชอบยิ้ม
- ชอบความสนุกชอบยิ้ม
- ชอบความสนุกสนานและชอบยิ้ม
- รักความสนุกสนุกสนานและชอบยิ้ม
แต่สองประโยคข้างหลังจะสมบูรณ์และน่าฟังกว่าคะ
คำว่าเหนื่อยเกินไป
ถ้าใช้เพื่อสนทนาก็น่าจะโอเคแล้วนะคะ
แต่ถ้าใช้ในบทความ น่าจะบอกว่า เหนื่อยเกินไปเพราะอะไร เช่น
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยเกินไปที่จะเล่า หรือ
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยเกินไปที่จะเขียนมันออกมา เป็นต้น
ถ้าไม่ใช้เหนื่อยเกินไปอาจจะใช้เป็น
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยมาก
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมเหนื่อยจริงๆ
ผมคงจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกที แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยจริงๆ
