Bir şey var. Seninle benim aramda, bir şeyler. Bizi birbirimize bağlayan şeyler, seni bana sevdiren şeyler, bana huzur veren şeyler..
anlıyorsun değil mi söyledikleri mi?
Bir şarkı var, içinde sen. Ben yazmadım, ben söylemiyorum, ben çalmıyorum.. ama ben yazmışım gibi. Sarhoşken yazmışım bir not defterine, çalmışlar gibi. Her cümlesi seni anlatıyor, hepsi. Kelimesi kelimesine seni buluyorum içimde. Melodisi canımı yakıyor.
gitme ne olur.
bunları konuşmak istemiyorum.
Biliyorum. Yaptığım şeyler iyi değil. Biliyorum, dengesizin önde gideniyim. Biliyorum, milleti eleştirirken kendim düştüm. Biliyorum bu hiç iyi bir şey değil. Biliyorum çirkinleştim. Biliyorsun, bu aralar kötüyüm. Alçaldım gözünde. Biliyorum bunları bildiğini. Pişmanım deli gibi. Biliyorum sensiz yapamayacağımı. Anladım en azından. Biliyorum olmayacak. Biliyorum senden başkası toparlayamaz beni.
dinliyor musun?
dikkatle.
Seni kaybedecek çok şey yaptım. Beni bırakman için yalvarırmış gibi davrandım. Ben, benliğimi kaybettim. Kim oldum? Kimim? Nasılım? Biliyorum, iticiyim. Biliyorum benden iğreniyorsun. Biliyorum herşeyi. Biliyorum bizi.
biliyorsun değil mi sen de?
neyi?
seni sevdiğimi.
Nefesini duyuyorum. Derin derin. Korkuyorum. Ağzından çıkacak tek kelime “sevgilim” olması gerekirken, o 5 harfli kelimeden korkuyorum. Ben bittim....
Ben, yalnız, bir başıma, bilmediğim bir cesaretle gittim ve içtim. Midem yanıyormuş gibi. Birileri sevişiyormuşta ben bakıyormuşum gibi. Birbirine sarılan insanlar arasında bir başıma kalmışım gibi.
Sokağın ortasına yatmışım, üşüyormuşum gibi. Kalbimi hissetmiyorum. O maçta ki gibi değil, atmıyor sanki. Sen gidersen duracakmış gibi. Ölecekmişim gibi. Arkamdan ağlamayacakmışsın gibi.
ben sensiz yapamam.
Yapacağım hataların hepsini yaptım. Biliyorum. Bir daha yapmayacağıma yemin etsem? Düzelsem. Hiç hata yapmasam. Sadece seni sevsem. Sadece bize odaklansam. Yazmasam yazı, okumasam kitapları. Olur, müzikte dinlemem. Ama gitme nolur.
Gidecek misin?
Gitme lütfen.
