Цёплы фронт з Казахстана (частка першая) Прадмова: Гэта я калісьці напісаў пра сваю радзіму. Потым пераклаў на беларускую. Цяпер спадзяюся, што мне хтосьці дапаможа праверыць. У Новасібірску, як і

Wählen Sie aus verschiedenen Englisch Lehrkräften für ...

pozandrej

Цёплы фронт з Казахстана (частка першая) Прадмова: Гэта я калісьці напісаў пра сваю радзіму. Потым пераклаў на беларускую. Цяпер спадзяюся, што мне хтосьці дапаможа праверыць. У Новасібірску, як і ва ўсёй Сібіры, цяпер дзіўна цяпло. Пачатак кастрычніка, а на вуліцы +20. Сіноптыкі кажуць, цёплы фронт з Казахстана прыйшоў. У нас заўсёды так: калі дажджы - хутчэй за ўсё, з Еўропы, калі мароз - стоадсоткава гэта “арктычны антыцыклон”, а цяпло ў нас ад “цёплых мас паветра з Казахстана”... Мне вельмі прыемна, што і праз шаснаццаць гадоў пасля маёй “здрады” радзіма не забывае мяне, дасылае сваё цёплае прывітанне. Мае прыяцелі, якія часам наведваюць Казахстан - праездам ці адмыслова, пытаюць мяне: “Ці можна паглядзець нешта у Петрапаўлаўску, Паўладары, Усць-Каменагорску?” Халера яго ведае... Гарады там аднолькава жахлівенькія – з вечна пабелянымi бардзюрамі на вуліцах і запар у шэрых дзевяціпавярхоўках... Стэп там, ды вецер... Вам не спадабаецца... Сонца смажыць прама ў патыліцу. Мне цяпер у Сібіры так не хапае сонца - асабліва ўзімку, калі ўжо а трэцяй-чацвёртай цямнее. Як можна жыць у такіх прыцемках?

28. Nov. 2012 04:21

Korrekturen · 6

Цёплы фронт з Казахстана (частка першая)

Прадмова: Ггэта я калісьці напісаў пра сваю рРадзіму. Потым пераклаў на беларускую мову. Цяпер спадзяюся, што мне хтосьці дапаможа праверыць.

У Ноавасібірску, як і ва ўсёй Сібіры, цяпер дзіўна цяёплоа. Пачатак кастрычніка, а на вуліцы +20. Сіноптыкі кажуць: "Гэта цёплы фронт з Казахстана прыйшоў". У нас заўсёды так: калі дажджы - хутчэй за ўсё, з Еўропы, калі мароз - стоадсоткава гэта “арктычны антыцыклон”, а цяпло ў нас ад “цёплых мас паветра з Казахстана”... Мне вельмі прыемна, што і праз шаснаццаць гадоў пасля маёй “здрады” рРадзіма не забывае мяне, дасылае сваё цёплае прывітанне.
Мае прыяцелі, якія часам наведваюць Казахстан - праездам ці адмыслова (мэтанакіравана), пытаюць мяне: “Ці можна паглядзець нешта у ў Петрапаўлаўску, Паўладары, Усць-Каменагорску?” Халера яго ведае... Гарады там аднолькава-жахлівенькія – з вечна пабелеянымi бардзюрамі на вуліцах і запар у шэрых дзевяціпавярхоўках (паабапал якіх стаяць шэрыя дзевяціпавярхоўкі) ... Стэп там, ды вецер... Вам не спадабаецца... Сонца смажыць прама (якраз) ў патыліцу. Мне цяпер у Сібіры так не хапае сонца - асабліва ў зімку, калі ўжо а трэцяй-чацвёртай цямнее. Як можна жыць у такіх прыцемках?