بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره بد نبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد ازجام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید یادم آمد که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم ودران خلوت دلخواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب ارام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ریخته دراب شاخه ها دست بر اورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آوای شب آهنگ یادم آمد تو بمن گفتی" از این عشق حذرکن لحظه ای چند براین آب نظر کن آب آیینه عشق گذران است توکه امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا که دلت بادگران است تافراموش کنی چندی از این شهر سفر کن" باتوگفتم "حذر از عشق؟ حذر از عشق ندانم سفر از کوی تو هرگز نتوانم روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چون کبوتر سر بام تو نشستم تو بمن سنگ زدی من نه پریدم نه گسستم باز گفتم که توصیادی و من آهوی دشتم تا بدام تو بیفتم همه جا گشتم و گشتم نه بریدم نه گسستم" اشکی از شاخه فروریخت مرغ شب ناله تلخی زدو بگریخت اشک درچشم توغلطید ماه بر عشق تو خندید یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم رفت در ظلمت شب آن شبوشب های دگرهم نگرفتی دگر از عاشق افسرده خبر هم نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !!