Really skillful and creative writing skill you've got there. you got 10 out of 10 point from me!

but however, here, below will be some of my advices for you to make it even more outrageous :D

ไอ้สิงห์ “ทำไมมึงอยากเที่ยวเกาะชวาวะ? มีแต่พวกแขกทั้งนั้น ไม่(เห็น)น่าเที่ยว(เลย)”  -> I totally don't see it any appealing (to me)

ไอ้สิงห์ “หรอ? กูไม่(เห็น)เคยเห็นมึงเข้ามัสยิดซักกะครั้ง(เลย) เป็นมุสลิมรึเปล่าเนี่ย?”  -> I've never seen you enter mosque even once so far (from what I see), are you a muslim?

Tip! : since you seem to expected it to be colloquial

หรือเปล่า -> รึเปล่า

แม้สักครั้งเดียว -> ซักกะครั้ง(เดียว), ซักครั้ง(เดียว), แม้แต่ครั้งเดียว, แม้สักครั้งเดียว, แม้แต่เพียงครั้งเดียว, แม้สักเพียงแค่ครั้งเดียว (in order from left to right, left side is more colloquial. the most right is the most polite way to say) **the word 'เดียว' is commonly dropped from context in informal conversation if not put as the last word order of sentence.

so as you can see, a word 'เลย' is used in here as the meaning of somethings like :

- never ... so far

- totally

be aware that these meanings are only used in negative sentences as a suffix word. (can also be put before any other modifier words ex: กูไม่เห็นเคยเห็นมึงเข้ามัสยิดเลยซักกะครั้ง)

ไอ้สิงห์ “บ้าเนี่ย! ไม่มีศาสนาก็ว่ามาตรงๆสิโว้ย” : บ้าเนี่ย <- since this context doesn't seems to exist or ever been seen anywhere, I've listed the possibility here (from what I guess you meant) : ไอ้บ้า! ไอ้บ้านี่! ไอ้บ้าเอ้ย! บ้าน่า! จะบ้า! จะบ้าตาย! บ้าไปแล้ว! บ้าจริง! บ้าที่สุด!  But from what I see, I guess 'ไอ้บ้านี่!' 'ไอ้บ้าเอ้ย!' these two seem to be fittest in that context. จะบ้าตาย! บ้าไปแล้ว! บ้าจริง! บ้าที่สุด! these four, however, are kind of more funny feeling potential words.

เกาะชวา ศาสนา แมวเถื่อน

วันหนึ่ง ข้าพเจ้านั่งคุยกับเพื่อน จริง ๆ แล้ว เพื่อนที่ว่านี้เป็นแมวตัวหนึ่ง ชื่อ ไอ้สิงห์ แมวตัวนี้ฉลาดมาก พูดภาษามนุษย์ได้คล่อง(แคล่ว) แต่อาจจะเถื่อนไปหน่อย เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าต้องขออภัยแทนมันด้วยนะครับ

ไอ้สิงห์ “ทำไมมึงอยากเที่ยวเกาะชวาวะ? มีแต่พวกแขกทั้งนั้น ไม่น่าเที่ยว”

ข้าพเจ้า “กูชอบแขก มึงจะมาว่าเขาทำไมวะ? กูนี่มีเชื้อแขกด้วย”

ไอ้สิงห์ “หรอ? กูไม่เคยเห็นมึงเข้ามัสยิดแม้สักครั้งเดียว เป็นมุสลิมหรือเปล่าเนี่ย?”

ข้าพเจ้า “เปล่า ศาสนาของกูยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ขออภัยในความไม่สะดวก”

ไอ้สิงห์ “อ้าว! ศาสนาเหี้ยวอะไรวะ?”

ข้าพเจ้า “เรียกว่า ศาสนาไม่มีชื่อ”

ไอ้สิงห์ “อะไรวะ?”

ข้าพเจ้า “กูบอกมึงแล้วอ่ะ ศาสนาไม่มีชื่อไง”

ไอ้สิงห์ “บ้าเนี่ย! ไม่มีศาสนาก็ว่ามาตรง ๆ โว้ย”

ข้าพเจ้า “โเฮ้ย มีสิ! มึงเคยฟังคาราวานรึเปล่า?”

ไอ้สิงห์ “คำถามอะไรวะ? มึงรู้อยู่แล้วว่ากูเป็นแฟนคลับคาราวาน ไม่เห็นจะเกี่ยว”

ข้าพเจ้า “งั้นเคยฟัง เพลงไม่มีชื่อ หรือเปล่า? ศาสนาของกูเป็นอย่างงี้แหละ”

ไอ้สริห์ “มึงนี่เหี้ยตลอด! กูชักเบื่อแล้วอ่ะ”

ข้าพเจ้า “กูกับมึงผิดกันตรงนี่แหละ กูไม่ได้มองศาสนาเป็นอาหารสำเร็จรูป”

ไอ้สิงห์ “นี่! ระวังปากซะ อย่ามาว่าศาสนาของกูเป็นแฮมเบอร์เกอร์!

ข้าพเจ้า “ใจเย็น ๆ เพื่อน คงมีลักษณะแบบมาม่ามากกว่า”

ไอ้สิงห์ “สักวันกูจะฆ่ามึง ไอ้ควาย”

ข้าพเจ้า “โห มึงนี่มันอันธพาลชัด ๆ น่ากลั๊วน่ากลัว”

ไอ้สิงห์ “ถูกต้อง! อย่าพูดมาก กูจะทิ้งศพของมึงในคลองแสนแสบ จำไว้ซะ ไอ้ชาติหมา!”