Con quale pesona famosa vorresti andare a cenare? Cosa le chiederesti? La persona famosa con cui andrei volentieri a cenare è Richard Dawkins. Lui è scienziato, ateo convinto, saggista e attivista britannico. Qualche tempo fa ho cominciato a leggere il suo libro più famoso “L'illusione di Dio” pero non l’ho finito a causa della mancanza del tempo. Neanche adesso riesco a trovare molto tempo per leggere, sopratutto la letteratura saggistica (non-fiction?), ma ho l’itenzione di ricominciare questo libro, questa volta in inglese pero. Cosa gli chiederei?.. Prima di tutto mi piacerebbe sapere della sua vita, della sua infanzia, del tempo degli studi, etc. perchè non conosco la sua biografia. Poi gli chiederei come riesce a non deludersi della mediocrità di spirito humana, che purtroppo esiste dapertutto ancora al giorno d’oggi. Da dove prende il suo corragio negare la religione davanti a gente agrressiva e incolta? Un’altra domanda sarebbe come propagare la scienza e la cultura generale perchè mi piacerebbe cimentarmi con questo campo ma non so da dove cominciare. Adesso mi è venuta in mente un’altra persona. Se avessi potuto, mi sarei incontrata anche con George Carlin. È stato un comico statunitese. Adoro il suo umorismo provocante e la sua concezione lucida della vita. La mia lista delle domande non abrebbe cambiato molto. Penso che avremmo avuto una bella chiacchierata.

Μια άσκηση 1) Οι δρόμοι της Αθήνας είναι στενοι. 2) Τα νερά των ποταμού είναι κρύα. 3) Πληρώνουμε τους λογαριασμούς στις τράπεζες ή στα ταχυδρομεία. 4) Ο ύπνος είναι φάρμακο. 5) Οι οδηγοί πρέπει να είναι προσεχτικοί. 6) Ο πιλότος φωνάζει τις αεροσυνοδούς. 7) Η τηλεόραση δείχνει την υπουργό. 8) Η αστυνομία βρίσκει τους δελοφόνους.

La persona più importante nella mia vita La persona più importante nella mia vita è io stessa. Sembra egoistico? Non ci credo. Pensa un attimo, non importa che accade nella tua vita, sia qualcosa di bello o qualcosa di brutto, c’è sempre almeno una persona che rimane. Te. Ai miei amici ci tengo moltissimo, non sono una persona che pensa solo di sè. No, al contrario a volte penso troppo degli altri e non di me. Mi solo rendo conto che cambio il lavoro o il paese per renderemi più felice. E non penso degli altri in questi casi. Anche i miei amici scelgo per me, voglio dire che sto con le persone con cui mi capisco. Ma tutti fanno lo stesso! Ed è una cosa giusta. Finchè non si distrurba e non si fa male agli altri ognuno ha il pieno diritto di vivere la sua propria vita como preferisce. Perchè non c’è niente dovrebbe essere piú importante di te stesso, tu sei il tuo corpo, i tuoi sogni, la tua anima.

"Le promesse sono fatte per non essere mantenute" Il libro di Niccolo Ammaniti “Ti prendo e ti porto via” mi ha dato un senso strano. Il libro mi è piaccuito ma questa parola “piacciuto” mi sembra un po’ fuori luogo. La storia è triste, molto più triste che ne pensi all’inizio e ti lascia senza speranza. Forse mi ha colpito cosí perchè la mia vita pare di essere molto simile a quella dei personaggi... No, ho usato una espressione sbagliata, con la mia propria vita non centra quasi niente ma l’IDEA è la stessa - se vuoi raggiungere qualcosa devi scappare. Mi pare di vedere tutto in nero adesso. Certo che è il libro che mi ha resa in questo stato d'animo. Infatti non sono una persona molto sensibile e proprio per questo voglio imprimere le mie impressioni adesso, subito dopo aver finito il libro. Mi hanno fatto arrabbiare quasi tutti i personaggi. Nello stesso tempo mi hanno fatto pietà. A volte ho trovato qualche loro tratto negativo in me stessa. Per questo non aspettavo lieto fine, avevo un presentimento come andrà a finire. La conclusione non ci racconta molto dei destini dei personaggi, oltre al protagonista. Ma in fondo all'animo sappiamo che la vita dei raggazini bocciati dalla scuola, delle familie problematici con i padri alcolisti, le madri con i problemi psichici non sarà tutta rose e fiori. Non lo sára neanche per Pietro, il protagonista. A qunto pare si è riuscito a salire del circolo vizioso ma se si rimetterà dopo quello che ha combinato? Possiamo solo sperare in bene.

¿Eres bueno en lo que haces? ¿En qué te gustaría ser mejor? Sabéis contestar inmediatamente a la pregunta ¿Quien éres? Hace algo tiempo yo con vacilación habría dicho: Soy estudiante o soy ucrainiana o simplemente soy una persona. Ahora contesto: Soy una políglota. Los idiomas han llegado a ser mi vida. Es no sólo porque soy una estudiante de idiomas sino también aprendiendolos he encontrado mi pasión más grande. No sé si soy una políglota verdadera. ¿Cuantos idiomas se debe hablar para la ser? Me parece cinco. Vale, los hablo. Pero hay que tomar en consideración que tengo dos lenguas maternas. En el fondo no es tan importante. La cosa más importante es que los idiomas me encantan y no puedo imaginarme me hablando un idioma solo. ¡Me habría aburrido como una ostra! Claro que me gustaría ser mejor. A decir verdad no he estudiado mucho hasta aproximadamente hace uno o dos años. No sé como he logrado lo que tengo ahora. O soy dotada o soy muy afortunada. De todos modos, me doy cuenta que a partir de hoy debo ser mucho más aplicada para obtener mis objetivos.

Alkoholwerbung verbieten? Das ist die Aufgabe aus meinem Lehrbuch. Ich habe sehr lange mit meiner Stellungsnahme gezögert, da ich nicht viel dazu sagen kann. Die Frage scheint mir ziemlich einfach zu beantworten. Wenn man Alkohol kaufen kann, warum soll man denn die Werbung verbieten? Ja, einige könnten sagen: "Schreklich, schreklich, Alkohol tötet!" Wirklich? Der Alkohol tötet? Oder vielleicht machen das doch die Menschen selbst? Ich muss jetzt an die Polemik über Nutzwert des Internets denken. Tausend mal habe ich gehört: "Das Internet macht dumm!" Ich bin überhaupt nicht einverstanden mit dieser Aussage. Was hätte ich nur ohne Internet gemacht? Wie hätte ich jetzt alle meine Sprachen gelernt? Und meine wundervollen Freunde hätte ich auch nie ohne Internet kennengelernt. Meiner Ansicht nach ist das Internet ein Schatz unserer Zeit. Heutzutage kann man sogar Universitätsbildung genießen anhand Internets. Ich muss zugeben, ich verbringe im Netz viel zu viel Zeit und sehr oft mache ganz unnützliche Sachen dort. Das Problem ist allerdings meins eigenes und nicht des Internets. Kehren wir mal zu Alkoholwerbung zurück. Ich würde nicht behaupten, dass die Werbung auf mich gar keinen Einfluss hat, obwohl ich keinen Fernsehen besitze und fast nie die Zeitungen lese. Die Werbung im Internet geht mit nur auf die Nerven und ich achte gar nicht darauf, was darin steht. Ich zum Beispiel will kein Auto kaufen und keine Werbung wird mich dafür überzeugen. Lange Rede, kurzer Sinn... Ich wollte nur sagen, dass solches Verbot nichts bringen würde und es gibt so viele wichtigeren Sachen, darum man sich kümmern muss. Jeder Erwachsenen ist berechtigt, seine Entscheidungen selbst zu treffen, natürlich wenn er die Anreden nicht schaden. Einfach leben und leben lassen.

Η εβδομάδα μου Tη Δευτέρα έχω πολλά μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Πρέπει να σηκώνομαι στις έξι. Στις δόδεκα είναι το διάλειμμα και τρώω για μεσημέρι στον εστιατόριο. Μετά πάω στη διάλεξη για γερμανική φιλολογία. Το βράδυ είμαι κουρασμένη και βλέπω ένα σίριαλ. Τη Τρίτη δουλεύω όλη την ημέρα. Mερικές φορές πάω για ψώνια μετά από τη δουλειά. Τη Τετάρτη είμαι πολύ απασχολημένη. Δουλεύω τέσσερις ώρες μετά απ' αυτό σπουδάζω και μετά παώ στην σειρά μαθημάτων χορού. Μου αρέσει πολύ να χορεύω. Τη Πέμπτη δουλεύω πάλι. Τη Παρασκευή βλέπω τους φίλους μου για να τους βοηθώ με τα ρώσικα. Κανονικά βγαίνω έξω το βράδυ. Το σαββατοκύριακο διαβάζω, συγυρίζω το δωμάτιο μου, τρώω έξω με τους φίλους μου ή καλώ τους στο σπίτι μου.

Le français de nouveau Je voudrais rentrer à apprendre le français. Maintenant, je suis trop paresseuse pour regarder mis notes, mais je me souviens de commencer en mars. Ensuite, j'apprenais le français à peu près trois mois. C'est tout. Cela veut dire que depuis juin je n'ai fait presque rein. J'ai regardé le film Taxi 3 sous-titré en français et j'ai appris un peu de nouveaux mots de vocabulaire. En cinq semaines viendra pour un jour mon ami de Bruxelles et je veux parler français avec lui. J´ai vu les billets à Toulouse à prix moins. Étant donné que je reste en Berlin pendant les vacances de Noël, on serait bon faire un petite voyage. Ma je ne sais pas encore, je dois réfléchir à ce.

Mis idiomas románicos Me cuesta mucho elegir un tema sobre que escibir. Mi problema consiste en no poder hablar bien y interesante ni siquiera en mis idiomas natales. Por este motivo quiero escribir más, por lo menos una vez al día en un idioma que estoy aprendendo y así en todos los idiomas a la semana. Tengo un día libre. He perdido ya dos esta semana, entonces tengo que escribir dos textos en un día. Pues, os voy a contar un poco de mi experiencia con los idiomas románicos. Español he estado el primer idioma románico que había empezado a aprender. He estado hace muchos años y no ha durado mucho. Dentro de algo tiempo que es hace casi dos años, he comencido a aprender italiano. Me he gustado mucho y luego decidí estudiarlo en la universidad. Hace justo un año he conocido mi amiga italiana y desde ese tiempo hablo a menudo italiano. Quise aprender español tambien pero he fracasado por el parecido de los vocabularios español y italiano. En septiembre he retomado el aprendizaje de español. Dado que ahora hablo italiano en nivel intermedio, me ayiuda aprender español y no molesta. En marzo he emepezado aprender francés. La pronunciatión francés es muy diffícil para mi, pero por otro lado la gramática es bastante comprensible gracias a italiano. Lamentablemente no tengo mucho tiempo para francés. Mi próximo idioma románico estará portugués pero no sé cuando :)