When speaking, don't use the pronoun 'I'.
(I think... I suggest... I propose...)

Instead, use 'you'.
(You can... You need to... You should...)
This makes your audience feel the focus is on them, and then they will want to listen to what you have to say.

Even better, to fully integrate yourself into a global team, use 'we'.
(We have to... We could... We will be able to....)
This shows you are all working towards the same goal and helps people accept you into their circle.

All Ways Business

Change your pronouns

कुनै ठाउँमा एउटा ठूलो वन थियो । वनमा बाघ, सिंह, भालु, हात्ती, गैंडा, खरायो, जरायो, बाँदर आदि थिए । सिंहचाहिँ वनको राजा थियो । सिंहले मनपरी ढङ्गले वनका जनावर मारेर खान्थ्यो ।

एकदिन सबै जनावर एकै ठाउँमा भेला भए । सिंहको आहारा हुन पालैपालो जाने सल्लाह भयो । यो कुरो जनावरहरुले सिंहलाई पनि भने । सिंह पनि दिनदिनै सिकारको खोजीमा जानुनपर्दा खुसी भयो ।

जनावरहरु आ-आफ्ना पालामा सिंहको आहारा हुन जान थाले । एकदिन एउटा खरायोको पालो आयो । “मर्नका लागि किन छिटो जाने ?” भनेर खरायो सिंहकहाँ ढिलो गयो ।

अबेरसम्म केही खान नपाउँदा सिंहलाई खुब भोक लागेको थियो । उसलाई जनावरदेखि निकै रिस उठेको थियो । उसले खरायोलाई देख्नासाथ गर्जेर सोध्यो, “किन यति ढिलो आइस् ?”

खरायोले नरम भएर भन्यो, “महाराज! मलाई हजुरजस्तै सिंहले बाटामा समायो । उसले मलाई खान लागेको थियो । मैले ऊसँग हजुरकहाँ भेट गरेर आउने बाचा गरेँ । अनि मात्र म यहाँ आउन सकेँ ।”

सिंहले अझै गर्जेर भन्यो, “मेरो राज्यमा अर्को सिंह कसरी आयो ? त्यो कहाँ छ, मलाई देखाइहाल् । म त्यसलाई जिउँदो छोड्दिनँ ।”

खरायोले “जो हुकुम महाराज” भनेर सिंहलाई आफू आएको बाटो लिएर गयो । खरायोले सिंहलाई एउटा इनार देखायो । उसले सिंहलाई भन्यो, “महाराज! त्यो यही इनारमा लुकेको छ ।”

सिंहले इनारभित्र हेर्‍यो । उसले इनारमा अर्को सिंह देख्यो । उसलाई त्यो सिंह देखेर रिस उठ्यो । सिंह त्यसलाई मार्न इनारमा हाम फाल्यो । मुर्ख सिंहले आफ्नै छाया पनि चिनेन । ऊ इनारमा डुब्यो ।

जनावरहरुलाई अब सिंहको डर भएन । उनीहरु रमाएर बाँच्न पाउने भए । सबैले खरायोलाई स्याबासी दिए ।

हाम्रो कथा सकियो । 
अनि हामीले यो कथा बाट के सिक्नुपर्छ भने- सधैं बलले मात्र जितिँदैन , बुद्धिले पनि काम लिनुपर्छ।  

हामीले सुनेको सिंह र खरायोको कथा आशा छ तपाईंलाई  मन पर्यो होला। सुनिदिनुभएकोमा धन्यवाद l


SIMPLE AND SHORT STORIES IN NEPALI

#8 सिंह र खरायो ( The lion and the Rabbit) 

गर्मी सुरु भएको धेरै भएको थिएन । एउटा तलाउ सुक्यो । तलाउको पानीमा बाँचेका पशुपक्षी बिचल्लीमा परे । उनीहरू एक एक गरेर नयाँ तलाउको खोजीमा लागे ।

तर तलाउको कछुवालाई समस्या पर्यो । उसलाई लाग्यो, “अब मरिने भइयो ।” ...................


#7 उड्ने कछुवाको गीत (Song of the Flying Turtle)

कुनै जङ्गलमा दुई ओटा काग बस्थे । ती दुईमा घनिष्ट मित्रता थियो। तर एक पटक ती दुई ओटा कागमा एउटा विवाद चल्यो । विवादको विषय थियो, “एउटै आकारका थैलामा आफूले चाहेको सामान भरेर को माथि पुग्ने ?” ...............................


#6 चलाख काग (The clever crow ) 

कुनै जङ्गलको छेउमा एउटा किसानको घर थियो । किसानकी एउटी छोरी थिइन् । उनी अत्यन्तै राम्री थिइन् । एक दिन एउटा सिंहले किसानकी छोरीलाई देख्यो । “म तिम्री छोरीलाई विवाह गर्न चाहन्छु ।” किसानकी छोरी देखेपछि सिंहले भन्यो ।..............


#5 सिंह र किसान (The lion and the farmer ) 

धेरै पहिले कुनै तलाउमा दुइटा भ्यागुता बस्थे । तलाउमा प्रशस्त दानापानी थियो । ती भ्यागुता खुसी थिए । तर गर्मी सुरु हुन थालेपछि तलाउ सुक्न थाल्यो । सुक्न थालेको केही दिनपछि तलाउमा कति पनि पानी बाँकी रहेन । ..........................

#4 बुद्धिमान भ्यागुतो ( The intelligent frog )

#3 सिंह र सिकार (The lion and the prey)

एक साँझ एउटा सिंह सिकार गर्न गुफाबाट निस्क्यो। उसले गुफाको नजिकै
को झाडीमा मस्तसँग सुतिरहेको खरायो देख्यो। धेरै परिश्रम नगरी सिकार भेटिएकोमा सिंह मक्ख पर्यो l सिंह खरायोमाथि झम्टिनै आँटेको थियो, केही पर मृग चरिरहेको देख्यो l .......................................................


#3 सिंह र सिकार (The lion and the prey)

स्याल र पाठो ( The fox and the lamb)
एकपटक एउटा स्यालले बाख्राको पाठो देख्यो। स्यालले बाख्राको पाठो खाने विचारले पाठाको पछिपछि लाग्यो l तर पाठो अलि टाढै थियो, उसले पनि स्याललाई देख्यो र स्यालबाट बच्न दौडिँदै भाग्न थाल्यो l तर पाठो  जति दौडिए पनि स्याल भने नजिक नजिक आउँदै थियो। यस्तैमा तिनीहरू एउटा घरको नजिकै पुगे l .............................................................




#2 स्याल र पाठो (The fox and the lamb )

एकपटक चतुरे कामको खोजीमा हिँड्यो। ऊ घुम्दै फिर्दै राजदरबारमा पुग्यो। संयोगबस उसले दरबारमा काम पायो। सजिलैसँग काम पायो, त्यो त राम्रै भयो; तर काम थियो तबेलाको। चतुरेले तबेलाकै भएपनि काम गर्न मन्जुर गर्यो किनभने उसले कहिल्यै राजालाई देखेको थिएन । उसको राजालाई देख्ने धोको थियो । 
चतुरेको सोचाइ थियो दरबारमा काम गरे राजालाई सजिलै देख्न पाइन्छ। तर संयोग मिलेन, महिनौ काम गर्दा पनि उसले राजालाई देख्न पाएन ।...............................................................
