Egunekoa

Kaixo! ( Ni ) Alessandro naiz. Orain  (nik) nire eguna <em>(aditza falta zaizu hemen)</em> nahi dut.
Normalean zazpi ta erdietan jaikitzen naiz eta  <em>bakarrik</em> gosaltzen du<em>t</em> bakarrik (oraindik<em>an</em> nire gurasoak ohean daude<em>lako</em>). Gero lanera noa eta z<em>a</em>ozpi ta erditatik hamabi ta erdietara lantzen dut <em>lan egiten dut/lanean nago/ lanean ari naiz</em>. (Ni) <em>Gero/segidan</em> etxera noa eta (nik) bazkaltzen du<em>T</em>. <em>Berriro / Berriz ere </em>Lanera noa berriro eta bost ta erdietan <em>(etxera/lanera?)</em> iristen naiz. Normalean, gauean telebista ikusten naiz <em>dut</em> edo euskera ikasten <em>duT</em>; astelehenetan <em>lagunekin</em> boleibol<em>ERA</em>ean jolasten naiz <em>dut </em>lagunekin.
Gero ohera noa.

Oso ondo! Los verbos van generalmente al final de la frase y los sujetos no hace falta que los uses, es como en castellano.