İş görüşmesi

Aday, Görüşmeci.

A: - İyi günler.
G: - İyi günler, Aleksey Bey. Çay yada kahve içer misiniz?
A: - Teşekkür ederim. Sadece soğuk su lütfen.
G: - Buyurun.
A: - İki haftadır hava çok sıcak zaten.
G: - Bu görüşmeye geldiğiniz için çok teşekkür ederiz. Eğitiminiz hakkında biraz bilgi verebilir misiniz?
A: - Tabii ki. Yedi yıl önce üniversiteyi bitirdim. Beş yıl orada okumuştum, onurla diploma aldım. Çok sıradan bir kariyerim var. Üniversiteyi bitirdikten sonra bir yıl ders verdim, fakat daha sonra işim beni çekti ve öğretmenliği bıraktım. O zamandan beri sadece kendim öğreniyorum.
G: - Çok teşekkür ederim. Ne zamandır endüstrimizde çalısıyorsunuz?
A: - Dokuz yıllık deneyimim var. Okurken calışmaya başladım.
G: - Gurur duyduğunuz bir projenizi anlatabilir misiniz lütfen? Sadece meslek sırlarını açmayın.
A: - Bir zamanlar, bir buçuk aydır ödül kazanan bilgisayar oyununu yaratabildik(I dont get the main idea of this sentence, but grammatically it sounds wrong :)). Hikayesini yazdım, motoru programladım ve bütün projeyi yönettim.
G: - Bilgisayar oyunu mu dediniz? Ama biz bir inşaat şirketiyiz.
A: - Öyle mi? Siz "Active Vision Development" değil misiniz?
G: - Evet, ama ev ve iş merkezleri kurarız. Başka bir Aleksey'i beklemiştim galiba. Siz binaları karıştırmışsınız.
A: - Çok özür dilerim. Dün gece, beş saat boyunca bu görüşme için hazırlanıyordum ve yolu unutmuşum. (It was "unuttum" but I changed it with "unutmuşum". Because "A" doesnt realize that he is in the wrong building. Somebody else told him and then he realize. If he/she realize it with themself "unuttum" is correct but as I said it is told him that he/she is in the wrong place) 
G: - Diğer adayla görüşmem gerekiyor. Hoşçakalın!