Düzeltmeler · 7
Dear Jesse, you've written informal Persian mostly which is used in conversations...I do both formal and informal correction...
-In many cases, we ignore است in informal version which you have done it well:
Formal: دلم برایت تنگ شده است
Informal: دلم برات تنگ شده
-If you add م at the end of the word it means من
دل من = دلم
که (کی) هستم؟
Formal: کی هستم
Informal: کیم
( که هستم is used rarely and you can use کی هستم instead of it...)
اسمِ مَن جسی اَست وَ مَن شیرینی پَزَم.
من در اِستُکهُلم سوئد زندگی می کنم.
بله البته من سوئدی- آمریکایی هستم .
تهران و ایران خیلی دور از اینجا است.
Formal: تهران و ایران خیلی دور از اینجا هست/است
Informal: تهران و ایران خیلی از اینجا دوره
ولی (اَمّا) می خواهَم به ایران بَرگَردَم.
In informal, we mostly use می خوام instead of می خواهم
بَرمی گَردَم
می خواهَم بَرگَردَم.
امروز فارسی مُطالِعِه وَ تَمرین کَردَم.
بعد از کار خیلی خسته شدم.
من برایِ شام بَلغور، گوجِه فَرنگیِ سوئدی، سبزی، کَدو سَبز، خیار و اَنار خوردَم.
(I am curious to know how would be the name of this food by mixture of them :)) )
دختر و همسر من بستنی خوردَند.
من هیچی گیرَم نَیامَد.
Formal: چیزی به من نرسید
Informal: هیچی گیرم نیومد
اَلان ساعَت چَند است؟ ده و سی دَقیقِه
Formal: الان ساعت چند است؟
Informal: ساعت چنده
من به رختخواب میروم. شب بِخیر اِحسان.
ز گهواره تا گور دانش بجوی
Very good written! Happy learning...
Daha hızlı mı ilerlemek istiyorsun?
Bu öğrenme topluluğuna katıl ve ücretsiz alıştırmaları dene!
Evden çıkmadan dil öğrenme fırsatını kaçırmayın. Deneyimli dil eğitmenlerimizden oluşan seçkimize göz atın ve ilk dersinize şimdi kaydolun!
Bugün öğrenmeye başlayın
