Merhaba, Genel olarak bu iki sözcük birbirinin yerine kullanılabilir. Yani, aslında, aynı anlamlara sahiptir. Fakat şöyle bir ayrım yapmak da mümkündür: 1-Huy biraz daha "doğuştan gelen", "en başından beri böyle olan" nitelikleri ifade ederken kullanılır. Ancak alışkanlık, kulağa "sonradan edinilen" özellikler gibi gelir. Yani örneğin asabi olmak bir alışkanlık değildir. İnsan asabi olmaya alıştığı için asabi, yani kızgın olmaz. Bu böyle de olabilir ama genel olarak mantıklı değildir. Asabi olmak kişinin karakterinden gelir ve hatta doğuştan sahip olduğu bir halidir. İşte bu yüzden bu tarz özellikler "alışkanlık" olarak değil, "huy" olarak ifade edilir. 2- Huy, alışkanlığın bir tık ötesidir. Alışkanlık sözcüğüyle ifade edilemeyecek kadar güçlü bir bağımlılığı, bir ilişkiyi tarif eder. Yani, artık vazgeçilemeyecek derecede bizi biz yapan alışkanlıklarımız, bizim huyumuzdur. Özetle huy, alışkanlıktan daha güçlüdür. Kolay kolay değişmez. Hatta Türkçe'de bu durumu anlatan bir atasözü de vardır: "Huylu huyundan vazgeçmez" Bu iki sözcük arasındaki farklılıklar genel olarak böyle. Siz yine de "huy" ile "alışkanlık" sözcüklerinin eş anlamda kullanılabileceğini bilin. Anadil seviyesinde Türkçe konuşabilmek için bu iki kelimenin uygun kullanımındaki mantığı kavrayın. Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim :)

Even if Google translate translates both as if they are the same, you can think of "huy" as personal characteristics.