ผมอยากมีเมียน้อยสักคนหนึ่งสองคนเท่านั้น

ผมเสียใจมากที่ไม่ได้เล่นสงกรานต์ปีนี้ แต่ผมรอเดือนนี้มาตั้งนาน ในช่วงที่ผ่านมาผมบอกกับตัวเองว่า พอถึงเดือนเมษาฯผมก็จะเริ่มอ่าน สี่แผ่นดิน แล้วต้องอ่านให้จบด้วย มันถึงเวลาแล้ว ผมก็ต้องทำตามสัญญา

แต่หนังสือเรื่องนี้เป็นเล่มใหญ่ ๆ มีประมาณ 1000 หน้า ไม่เป็นไรหรอก มันเหมือนการปีนขึ้นภูเขาเล็ก ๆ ไม่ต้องรีบ ถ้าเราค่อย ๆ ปีนขึ้นข้นเราก็จะถึงจุดสุดยอด ผมได้อ่าน 200 หน้ามาแล้ว ยังไม่ได้ท้อใจ เหลือมีเพี่ยงแค่ 800 หน้าเท่านั้น

ผมกับภาษาไทยอยู่ด้วยกันสามปีกว่าแล้ว เรามีความสุขมาก ทะเลาะกันน้อย แต่เมื่อประมาณ 10 เดือนที่แล้ว ผมขึ้นเครื่องบินที่สุวรรณภูมิ (หนองงูเห่า) สายการบินนั้นเป็นของญี่ปุ่น ขึ้นแล้วพนักงานทุกคนทักเป็นภาษาญี่ปุ่น แม้ว่าผมพูดญี่ปุ่นไม่ได้ ผมหลงเสน่ห์ตรงนี่แหละ อยากเรียนภาษาญี่ปุ่นบ้าง

แต่บางครั้งผมก็แอบมองภาษาอินโดฯ ผมสนใจประเทศนั้นมานาน เมื่อ 5 ปีที่แล้วผมเที่ยวจาการ์ตา เจอหนุ่มคนหนึ่งที่มาจากแอฟริกาใต้ เขาบอกผมว่า “ผมเรียนที่นี่มา1 ปีแล้ว ก่อนมาประเทศเนี่ย ผมไม่เคยคิดว่าจะมีคนใจดีมากขนาดนี้เลย อันนี้ไม่ถึงในโลกนี้นะครับ คนอินโดฯนี่น่ารักมาก ผมว่านะ”

แม้ว่าผมจะทิ้งภาษาไทยไม่ได้จริง ๆ ผมก็อยากเรียนภาษาอื่น ๆ บ้าง แล้วสักวันผมอาจจะนั่งบนเฉลียงเคี้ยวหมาก เหยียดขา อ่านหนังสือภาษาญี่ปุ่น หรือภาษาอินโดฯก็ได้

สรุปว่า ผมคงมี “นิสัยเจ้าชู้นิด ๆ” เหมือน เพลิน พรหมแดน นักร้องสุดยอดแห่งภาคอีสาน ถ้าคุณผู้อ่านยังไม่เข้าใจ ไม่เป็นไรครับ ฟังเพลงนี้ก็แล้วกัน:

http://www.youtube.com/watch?v=688MFukcs_g