The first one is used colloquially, but grammatically speaking, you should usually use the subjunctive mood for the second verb, i.e. بشود/شود: .یه روز میاد که هر چی درده تموم بشه/شه Regarding the second sentence, note these subtleties: پیش خواهد آمد = will happen خواهد آمد = will come که هرچیزی دردناک تمام شود = that everything will end painfully که هر چیز دردناکی تمام شود = that everything painful will end A more literary form can be: .روزی خواهد آمد که تمام درد‌ها تمام شود

نه عزيزم ان شاء الله مياد

درست نیست.. این روز نمیاد