Karayı sıfat olarak neredeyse hiç kullanmıyoruz. Kimse "kara ceketi denemek istiyorum" demez. Siyahı kullanır. Edebiyat ya da şarkı dilinde ve deyimlerde "kara"ya daha çok rastlayabilirsin. Karadeniz'in özel isim olduğu zaten söylenmiş. :) **Ek: Genelde kedilerden bahsederken karayı siyaha tercih edebilirsin. Çoğunlukla "siyah kedi" değil "kara kedi" deriz.

Deyimler ve atasözleri kalıplaşmış sözcüklerdir. Karadeniz ve Akdeniz zaten özel ad, değişemezler. Siyah kedi veya siyah beyaz kedi denebilir ama mesela aralarına siyah kedi girdi denemez, aralarına kara kedi girdi (yani küstüler, darıldılar, araları açıldı) denir.

Türkçede, tüm dillerde olduğu gibi, diğer dillerden alınan sözcükler vardır. Eski Türkçe döneminde Türk topluluklarının dinlerine ve yaşadıkları coğrafya, ilişkili oldukları topluluklara göre Eski İrani diller, Çince, bazı Hint dilleri gibi dillerden alınmış sözcükler vardı. Türkler İslamı kabul ettikten sonra Arapça din ve eğitim/bilim dili oldu. Batıda okullarda Latince eğitim yapıldığı gibi Osmanlılar Arapça eğitim yaptılar. Türkler daima İran halklarıyla komşu olarak veya iç içe yaşadılar. İranlılar sanatta, özellikle şiir sanatında çok ileri oldukları için Farsça sanat/edebiyat dili oldu. Türkçe şiirlerde bile çok sayıda Farsça sözcük kullanılıyordu. Aynı zamanda Farsça Arapçaya göre çok daha kolay bir dil olduğu için birçok kişi Farsça öğrenebiliyordu. Bunun sonucunda çok sayıda Farsça kelime Türkçeye girdi. Ayrıca Osmanlı tebası çok sayıda millet (Yunan, Bulgar, Macar, Leh vb.) vardı, bunların dillerinden sözcükler alındı. Ticaret yapılan ülkelerden (İtalyanlar, İspanyollar vb.) sözcükler alındı. Osmanlının çöküşüne yakın, gerileme zamanında çok sayıda genç Fransa'ya eğitime gönderildi. Bu dönemde birçok Fransızca sözcük Türkçeye girdi. Son dönemlerde ise İngilizce sözcük girişi başladı. Dolayısıyla bir nesne veya kavram için, eski Türkçe, yeni Türkçe ve Arapça, Farsça, Fransızca, İngilizce ve diğer dillerden geçmiş birçok sözcük olabilir. Bunlar bazen eş veya yakın anlamlıdır bazen oldukça farklı olabilirler. Kara Türkçe, siyah ise Farsça. Bunlar çoğu zaman eş anlamlı kullanılabilir ama biraz farklıdırlar. Mesela kara tam olarak siyah değil koyu renk (koyu yeşil veya koyu kırmızı, bordo, lacivert, kahverengi gibi) anlamında kullanılabilir. Ör. Kara lahana. Aynı şeyler ak (Türkçe) ve beyaz (Arapça) için de geçerlidir. Gün ağarıyor/kararıyor denir, gün beyazlıyor/siyahlaşıyor denmez. Ayrıca ak ve kara lekesiz, ayıpsız olma/olmama anlamında kullanlır. Ak olmak temizlik, kara olmak pislik (çamur) ile ilgilidir. Yüzümü kara çıkardı, kara çaldı, alnı ak gibi.