Busca entre varios profesores de Inglés...
Publicaciones
Arkadaşlarımıza yemek ısmarlamak için onlarla Viyana’nın en şık ve zarif Türk restoranlarından birine gittik. Restorana girdiğimizde patronu beni fark edip uzaktan başıyla işaret ederek selamladı. En son orada yemek yediğimizde Türkçe konuşmaya çalıştığımı tesadüfen öğrendiğini hatırlıyorum. Bunun sayesinde beni hatırlamış olmalı. Garsona “Arkadaşlarımız gelene kadar bekleriz” diyen oturup biraz sohbet ettik. İki arkadaşımız gelince o akşamın en büyük sürpriz de çıktı. Mezeleri seçmemiz için menü değil, bütün mezelerle dolu büyük bir tepsi getirildi. Garsonlar çok sevimli ve bazen de şakacı bir şekilde mezelerin malzemelerini anlattı. Eğitimsiz ve kültürsüz Avusturyalılar olduğumuz için bazı yemeklerin tam nasıl olarak yenildiği anlatıldı. Mesela çiğ köfte: marul, limon ... biliyorsunuz. 😊 Bu arada Türk mezelerini yedikçe onların dünyanın en lezzetli ve en sağlıklı yemekler olduğundan daha emin oluyorum. 2-3 saat yemek yiyerek ve gülerek orada geçirdik. (Sanırım bazen garsonlar da bize güldüler.) Çok eğlendim. Dediğim gibi bu restoran zarif ve bu nedeniyle pahalı bir yer ama yeterli param olduğu sürece yılda bir defa oraya gitmeyi planlıyorum.
2 de marzo de 2024
1
1
1 Ocak’tan beri fakirim. Önceki maaşımın sadece yüzde 60’ını kazanıyorum. Sebep şu ki: Resmi olarak sadece 10 yıl sonra emekli olabilirim. Bunu değiştiremem. Yasa böyle. Ama 10 yıl daha çalışmak istemiyorum. Bu nedenle yeni bir iş sözleşmesi imzaladım. Şu andan itibaren sadece beş yıl çalışmam lazım. Sonra emekli olmayacağım ama çalışmayacağım. 5 yıl boş zamanım olacak ve daha sonra resmi olarak emekli olacağım. Aslında bu yeni sözleşmeye göre part time çalışıyorum ama maaşımın yarısını değil, yüzde altmışını kazanıyorum.
13 de enero de 2024
3
0
2 yıl önce koronadan kurtulduktan sonra depresyona girdiğim için 1 yıldır terapistle görüşüyorum. Elbette genelde seanslarımız ne eğlenceli ne de komik. Ancak bugün ikimiz de çok ama çok güldük. Terapistim bana bir kitabı tavsiye etti. Kitabın yazarını hemen hatırladım. Yıllar önce Türk arkadaşlarımdan biri bu yazarın tüm kitaplarını okumuş ve yazara çok tapadı. Gerçekten arkadaşım bazen bu yazarı bir kutsal biri olmuş gibi konuşuyordu. Neyse, arkadaşım bu yazar ve kitaplarını konuşurken sık sık "acı beden" ifadesini kullandı. Görünüşe göre bu ifade kitaplarında önemli bir kavram. Maalesef hep Almanca konuştuk ve Almancası "Schmerzkörper" bana (ve şimdi bildiğim gibi hem de terapistime) komik ve tuhaf geldi. Bu nedeniyle bugün terapistim bana bu kitapı tavsiye ettikten sonra bol bol güldüm. "Biliyor musunz acı beden bana o kadar tuhaf geldi ki arkadaşıma acı beden dedim", diye antattımç "Bazen acı bedencik veya acı bedenciğim bile dedim. Arkadaşım eposta yazdığında şimdiye kadar epostanın sonunda adı yerine 'acı bedenciğin' yazıyor." Terapistim bana teşekkür etti. "Hastaların seanslarımız sırasında ağaması bana bazen zor geliyor. Bugün ikimiz güldük. Bunun için size teşekkür ederim."
8 de enero de 2024
3
1
Şirketimizin gönüllülük programı Bu yıl şirketimizin ilk kez gönüllülük programı var. Şirket her katılımcıya €50,- veriyor ama tabii ki bu parayı tutamayız. Hayır işlerine gitmeli. Daha doğrusu bu parayla neler aldımımızı veya yaptığımızı hayır işlerine gitmeli. Ekibimiz Noel'de hastane'de kalmak zorunda olan çoçuklar için hem oyuncak almaya hem de kurabiye pişirmeye karar vermişti. Çarşamba günü bunu yapmaya gittik. Dürüst olmak gerekirse önce iyi bir fikir gibi görünmüştü ama her şeyden nefret ettim. Tek başıma oyuncak alsaydım ne yapardım? Mağazaya giderdim, oyuncak alıydım, mağazadan çıkardım. Hepsi bu. 5 dakika. İş arkadaşlarım ne yaptı? Uyun oyuncaklar bulmak için 2 saat sürdü. Canım çok ama çok sıkılmıştım. Alışveriş yaptıktan sonra kurabiye pişirmek için metroyla başka bir yere gittik. Akşam en sonunda eve gidecektim ama maalesef müdürümüzün başka bir iyi fikri vardı. "Hep beraber akşam yemeği yemeye gidelim!" dedi. Tabii rezervasyon yaptırmadığımız için ve Noel'den önce restoranlar dopdolu olduğu için yiyebilmeden önce bir restoran bulmak için yarım saat yürüdük. Hava soğuktu ve kar yağıyordu. Umarım gelecek yıl başka bir şey yapacağız. :)
3 de diciembre de 2023
10
1
Bu günlerde yabancı dil öğrenmek hâlâ gerekli mi? Geçen hafta hayatımda ilk kez İtalyanca konuştum. Sadece birkaç kelime söylemedim, bütün hikaye anlattım. Nasıl yaptım? Kursa gitmiş miydim, özel ders almış mıydım? Hayır. Soysal medya sayesinde popüler olan HeyGen sitesine gidip video yükledim. Bu videoda Almanca konuşuyorum ama birkaç gün sonra video çevirilmiş ve İtalyanca versyonunu indirebildim. İtalyanca versyonunda kendi sesimle İtalyanca konuşuyorum. Dudaklarım bile İtalyanca kelimelere göre hareket ediyor. İtalyanca öğrenen arkadaşlarım ben gerçekten İtalyanca konuştuğumu düşünüyordu. Şimdi yabancı bir dil öğrenmek yararlı olduğunu merak ediyorum. 10 yıl sonra ne olacak? Bu şekilde Uzay Yolu'nda gibi herkes herkesle konuşabilecek mi? Sizce?
24 de septiembre de 2023
1
1
Avusturya’da genel olarak üç tür dini yer var: Birincisi inanların ibadet etmek için gittiği yerler, kilise veya cami gibi. İkincisi, dine ait önemli bir olay meydana geldiği yerler. Bazen insan oraları ziyaret ederek hacı oluyor. Üçüncüsü dinlere ait mezarlıklar. Genelde mezarlık belediyeye ait, ama cemaat isterse dini mezarlık da kurabilir. Avusturya’da, Hıristiyanlığa ait her üç tür yer var. Hıristiyanlıktan başka dinlerin sadece camisi/sinagogu/... ve mezarlığı var. Sanırım burada oldukça yeni geldikleri için buradaki hac yeri yok, hac yeri oluşmak için gerekli olan eski efsane yok.
18 de octubre de 2022
3
0
Yaz tatili Mayıs ve haziran boyunca Viyana gittikçe ısınırken tatil zamanını dört gözle bekliyorum: Temmuz ve Ağustos'ta üç hafta kuzey Almanya'da dinleniyoruz. Orası Viyana'dan daha serin olduğu için on beş yıldır aynı yere gidiyoruz. Tabii ki tatil için hazırlanmak artık bir rutin haline geldi. Aralık veya ocak ayında otel rezervasyonunu yaptırarak rutine başlıyoruz. Tatili düşündükçe nelere orada ihtiyacımız olacağını aklımıza geliyor ve o şeyleri bavulları hazırlarken kullanacağız listeye yazıyoruz. Tren biletleri çalışma masamda bulunmadığı sürece kendimi rahatsız hissettiğim için biletimizi mümkün olduğunca çabuk alıyorum. Maalesef genelde bunu mayıs'a kadar beklemek zorundayım. Haziran boyunca hava ısındıkça daha stresli oluyoruz. Listede olan tişört kış boyunca daralmış. Mayo da uymuyor. Mevsim sonu satışı yüzünden mağzada çok az kıyafet var. Sonuçta listeyi oluşturmamıza rağmen hiç bir şey rutinimize göre gitmiyor. Her yıl yaz tatili ilk tatil gibi görünüyor. Belki bu maceraya ihtiyacımız var.
24 de septiembre de 2022
3
1
Mezar kiraladım Bu hafta mezarlığa telefon edip mezar kiraladım. Sebebini anlatayım: Yaklaşık 1 yıldır ailemin hikayesini araştırıyorum. Çok ilginç bir hobi, hiç bilmediğim şeyleri öğrendim. Bunlardan biri şu: Dedemin abisi vardı. Onun adı Friedrich. Hâlâ hayatta olan akrabalarımdan hiçbiri bunu bilmiyordu. Yani … tabii çok şaşırdım. Dedemin abisi vardı, babamın da iki kuzeni vardı … niye bilmiyorduk? Niye mektup yazmıyorduk veya telefon etmiyorduk? Sebebini hâlâ öğrenmedim, ama başka bir şey buldum: Birkaç ay önce Friedrich’in mezarını buldum. Avusturya’da durum şu: Her aile mezarını kiralamak zorunda. Genelde 10 yıllık kira öderiz. Eğer o süre sonra kimse ödemezse, belediye mezarı başka bir aileye verir. Ne tesadüf! O mezar için kimse ödemedi ve belediye onu tam bu yıl başka bir aileme verecekti. Biraz düşündüm ama sonra karar verdim: Ben kiralıyorum. Bu Friedrich, eşi ve kızlarının mezarı. Kızı - babamın kuzeni – 2011'de öldü. Hâlâ bulmadığım en az bir torun da var. Kim bilir, belki bir gün karşılaşırız? Bu sebeple mezarın kalması istiyorum. Kiralıyorum ben.
27 de agosto de 2022
2
1
Cinsel taciz ve “Kaç santim?” sorusu Bugünler ofisimiz biraz tuhaf bir yer olabilir. Patronlar “Cinsel taciz zaten yaptınız mı?” diye soruyorlar. Biz de “Özür dilerim, unuttum, ama yarın muhakkak yapacağım!” diye cevap veriyoruz. Durum ne? Nasıl bu hale geldik? Şirketimizin intranetinde yeni bir çevrimiçi ders var: “Cinsel taciz ne? Nasıl ona karşı tepki göstermemiz lazım? Olayları kime bildirmek zorundayız?” Elbette bu başlık çok fazla uzun. Herkes ona “cinsel taciz kursu” diyor. (Bu arada ders ve test zorunlu.) Sizce, cinsel taciz nedir? Kursa göre, şu olabilir: Meslektaşın vücuduyla dalga geçmek; meslektaşa dokunmak; kimin özel hayatı hakkında bir şeyi sormak (“sevgiliniz var mı?”); kimin eşcinsel olup olmadığını sormak; gay veya cinsiyet değiştirmiş birine saygı göstermemek; tabii ki herkesin önünde seks hakkında konuşmak; … Çarşamba ne oldu? Ben (her zamanki gibi ;) ...) çok çalışkan çalışıyordum. Birdenbire kadın patronum ofisin diğer tarafından yüksek sesle “Oskaaar?! Kaç santim?” diye bağırdı. Parmaklarıyla 5 ile 20 santim arasında uzunluk göstererek bana sırıtıyordu. Hemen herkes susup bana baktı. Ben “Dersi hâlâ almadığınızdan eminim” dedim ve herkes güldükten öldü. Patron, ne yaptığını (veya bizim ne anladığımızı) yavaş yavaş anlayınca kızardı ve kendini bol bol güldü: o gün getirdiği pastayı kestiğini hiç kimse görmemişti. Sadece “Küçük mü büyük mü bir parça ister misin?” diye soracaktı. Ama ekibimiz bütün hafta sadece o dersi konuştuğu için, gerçekten hepsi yanlış anladı. Not: Pasta çok lezzetliydi.
20 de agosto de 2022
4
0
Aslen Linzliyim ama 30 yıldır Viyana’da yaşıyorum. Linz’de yaşarken ehliyet aldım ve hem babamın hem de annemin arabalarını kullanabildim. Viyana’ya taşındığım zamanda annem yeni bir araba aldığı için eski arabasını Viyana’ya getirip burada kullandım. Birkaç yıl sonra araba çok fazla eski olduğu için çalışmadı. Önce yeni bir araba alacaktım ama sonra biraz düşündüm: Niye? Viyana’da toplu taşıma çok iyi (hem de ucuz). Mesela ofisim evden 7km uzakta. Arabayla gidersem 20-25dk sürüyor, metro ve tramvayla 25-30dk. Evet, araba biraz daha hızlı, ama ofise vardığımda park yeri bulmam lazım. Bu çok zor olabilir. Bunun dışında sadece araba değil, aynı zamanda sigorta, benzin, vergi … her şey pahalı. Arabam olmadığı için o parayı taksiye harcayabilirim. Sık sık taksiyle gidiyorum ama hâlâ taksi kendi arabamdan daha ucuz … ve çok daha konforlu. :)
15 de agosto de 2022
5
1
Mostrar más