O świece-rodzinie albo państwie-rodzinie jako wartości ponadczasowej 3 Nie "Ile zarabiasz?", a "Na czym polega twój talent?" - oto mają pytać ludzi przy spotkaniu. Przy takim przedstawieniu pytania nie potrzebujesz być bogatszym od innego i mać droższy samochód, potrzebujesz po prostu być sobą. I odwrotnie, kiedy zamiast tego żeby ujawniać swoją istotę, człowiek zaczyna myśleć o tym, jak zostać milionerem, z tego nie wychodzi nic dobrego. Pokazowym jest przykład – kariera śpiewaczki Rusłany, która po zwycięstwie na Eurowizji przestała zajmować twórczością i zaczęła zajmować się show-biznesem, lecz zarabianiem pieniędzy. Rezultat jest wiadomy: stracenie samoistny, stracenie popularności i żadnej dobrej piosenki wciąż ostatniej pary lat. A co robić tym, kto ma talent do organizacji ludzi i zarabiania pieniędzy? Oni muszą realizować swój talent i zarabiać pieniędzy. Ale proszę państwa, mieszkamy na malej planecie. W istocie Ziemia zrobiła się jedną wielką wioską. Internet ostatecznie zniszczył bariery i odległości pomiędzy ludzi i kontynenty. Już nie graniczymy z Polską, Rosją czy Rumunią, mieszkamy w sąsiedztwie z całym światem. I każdy z nas musi zapytać siebie: czy jest moralne kupować wyspę, jacht czy prywatny samolot kiedy w sąsiednim domu wioski Ziemia dziecko umiera od głodu? Jest to retoryczne pytanie.

O świece-rodzinie albo państwie-rodzinie jako wartości ponadczasowej 2 Nie masz jachty? Co, nie kupiłeś najnowszego modelu Porsche? Do tej pory nie masz swej wyspy w oceanie? No to jesteś pechowcem, jesteś loser, twoje życie nie jest naprawdę życie a tak - żałosne istnienie. Z tego niskiego startu zaczynają się szczurze wyścigi. Trzeba kupić najdroższy samolot. Trzeba kupić największy jacht. Trzeba kupić wyspę z najbardziej szeroką plażą. Żeby być udanym. Trzeba kupić to wszystko natychmiast. Żeby być młodym i udanym (kult młodości nigdy się nie podział się). I jest cel. I ona usprawiedliwia wszystkie środki. Pluć na to że masz talent do napisania wiersze. Pluć na to że nienawidzisz manipulować ludźmi. Musisz zdechnąć ale kupić Mercedes. Wiec przyczyną fundamentalną kryzysy który owinął planetę, jest nieprawidłowe kryteria sukcesy. Stąd wypływa i odpowiedz na czwarte, główne pytanie. Dlatego żeby pokonać ten kryzys, trzeba najpierw zmienić kryteria sukcesy. Pieniędzy i to co można na nich kupić więcej nie mogą być takimi kryteriami być nie mogą. Dlatego że jak już było powiedziano tutaj żaden człowiek przy takim rozumieniu sukcesy nie będzie szczęśliwy. Nawet jeśli będziesz miał największy jacht, będziesz stale śledzić, czy nie kupił ktoś większy jacht, czy nie sprzedaje się jeszcze droższy Mercedes (z tego powodu jest bardzo pokazowe badanie anglikańskich socjologi. W ciągu ostatnich 50 lat mieszkańcy Wielkiej Brytanii zrobili się trzykrotnie bogatszymi, przecież liczność anglików, które odczuwają siebie szczęśliwymi w ciągu tych samych 50 lat drastycznie zmalała. Bogactwo nie robi ludzi szczęśliwi). Dlatego żeby sprawdzić, w jaki sposób zrobić tak, żeby jeśli nie każdy, to większość ludzi odczuli siebie szczęśliwymi (na ile to w ogóle możliwe), nie trzeba daleko iść. O tym mówią wszyscy myślicieli zaczynając od Konfuzja, ale mało kto to robi: obierz się zajęcie od duszy i będziesz szczęśliwy i nie będziesz pracować żadnego dnia w życiu. Przecież każdy ma talent od Boga. Każdy przychodzi na ten świat dla czegoś. Ktoś umie rysować obrazy, inny lepiej os wszystkich gra do piłki, trzeci ma talent pisać programy komputerowe. Każdy może i musi rozewrzeć siebie, swój talent. Nie zarabiać pieniędzy a najpierw rozewrzeć swój talent - takim ma być życiowy cel każdego człowieka.

O swiece-rodzinie albo Panstwo-rodzina jako ponad-idea 1 Dzisiaj świat, ludzi na wszystkich kontynentach zadają sobie podobne pytania: 1. Co się z nami dzieje? 2. Jaka jest przyroda, jakie jest pochodzenie tego kryzysy, i dlaczego TO się dzieje? 3. Dlaczego TO się dzieje teraz, dlaczego nie pięć lat wcześniej albo później? 4. Co i jak trzeba zrobić, żeby wyjść z tego stanowiska (bo wszyscy zgadzają się, że taki stan spraw, za którego ludzi pozostają się bez środków do istnienia jest niedopuszczalny). Z odpowiedziami na dwa pierwszych pytania świat wyznaczył się. To co się dzieje nie ma precedensów. Kryzys objął całą planetę, nigdy wcześniej nic podobnego nie było. Kryzys jest nie tylko ekonomiczny, on jest cywilizacyjny, a to znaczy że walczyć z nim trzeba nie tylko w ekonomiczny sposób. Na drugie pytanie odpowiedz też była szybko odzyskana. Przyczyna kryzysu - milowe bąbelki finansowych piramid, machinacji i manipulacji, niezabezpieczone pieniędzy. Anatolij Grycenko: "... świat zbyt liczył na mechanizmy rynkowej samoregulacji. Cała planeta no ogól zbagatelizowała podziałki stworzonej piramidy finansowej, która jest przeważnie spekulacyjna, i co najważniejsze przejada resursy przyszłych pokoleń. Ludzi zbyt zafascynowały się ideami społeczeństwa postindustrialnego, oderwali waluty narodowe najpierw od zakresu materialnej produkcji, a potem od zapasów złota i waluty. Zaczęli robić pieniędzy papierowe które nie są zabezpieczone resursami". Ale takiej odpowiedzi (że we wszystkim są winni spekulatywne piramidy finansowe) już nie wystarcza. Bo naprawdę, bo dlaczego, właśnie wynikają piramidy finansowe? Dla czego ich robią? A odpowiedz jest prosta i każdy o nią wie: ludzi, które tworzą piramidy, robią to żeby szybko zarobić wielki pieniędzy. Piramidy są różne, ale mechanizm ich tworzenia jest jednakowy w każdym przypadku: jedni ludzie oszukują innych ludzi dlatego żeby zarobić(?), albo, jar teraz stanęło modnie mówić, "stworzyć" szybki i wielki pieniędzy. Zapytacie dla czego im wielki pieniędzy i dlaczego trzeba ich "stworzyć" szybko? Każdy wie odpowiedz i na to pytanie: być bogatym, mieć swój osobisty samolot, wyspę, jacht to znaczy być udany. Żródło:http://durdom.in.ua/uk/main/article/article_id/760.phtml

Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 26 Ale uważam za lepsze nawet w myślach nie wracać do tych nieprzyjemnych wspomnień - człowiek, który cały tydzień nie robił nic innego, tylko bił siebie nie ma czym szczycić się. Tym czasem swary trwały. Ogarniał mnie rozpacz dlatego że traciłem czas, a statek pomiędzy tym leciał na oślep coraz trafiając w grawitacyjne wiry. W końcu te co byli w skafandrach, pobili się z innymi. Spróbowałem naprowadzić chociaż jakiś tryb w tym już pełnym chaosie, i w końcu po nieludzkich wysiłkach udało mi się zorganizować coś na kształt zebrania, przy czym ten, który zjawił się z przyszłego roku, jako najstarszy, był przez aklamację wybrany głową. Potem wybraliśmy komisję liczeniową, rozjemczą i redakcyjną, a czterem z przyszłego miesiąca powierzyliśmy ochronę porządku prawego. Ale przeszliśmy przez negatywny wir który zmniejszył naszą ilość na wpół, dlatego przy tajemnym głosowaniu nie było kworum i przed wysuwaniem kandydatów na remont steru trzeba było zmienić reglament. Mapa mówiła o zbliżeniu do kolejnych wirów, które sprowadziły by wniwecz dosięgnięte sukcesy. I tutaj zaczęło się: to znikali już wybrane kandydaty, to znów zjawiali się wtorkowy i piątkowy z głowami owiniętymi ręcznikami i zaczynali się brzydkie skandale...

Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 25 Ktoś pociągnął mnie za nogę, kiedy dojadałem ostatnią tabliczkę, którą znalazłem pod koszulami; był to ja, już nie wiem z którego dnia, ale na wszelki wypadek uderzyłem go pałką po głowie, zdjąłem z niego skafander i już chciałem go ubrać, aż statek trafił do nowego wiru. Kiedy odzyskałem świadomość, w kajucie było pełno ludzi. Przesuwać się po nią było prawie niemożliwe. Jak okazało się, wszyscy oni byli mną z różnych dni, tygodni, miesiące, a jeden zdaje się nawet z przyszłego roku. Dużo było pobitych, z sińcami, a pięć obecny byli w skafandrach. Ale zamiast tego żeby natychmiast wyjść na zewnątrz i naprawić ster, oni zaczęli się sprzeczać, kłócić, i handlować (торговаться). Sprawdzali kto kogo bił i kiedy. Sytuacja komplikowała się tym, że już pojawiali się dopołudniowe i popołudniowe, zacząłem się bać że jeżeli tak pójdzie dalej, rozdrobię się na chwilowych i sekundowych, mimo to większość obecnych kłamali bez zacinania (без запинки), do tej pory nie wiem naprawdę, kogo biłem i kto bił mnie, kiedy cała ta historia kręciła się w trójkącie czwartkowy - piątkowy - środowy, którymi kolejno byłem. Zdaje się, że dlatego że sam kłamałem piątkowemu że jestem niedzielny, pobili mnie na jeden raz więcej czym miało być za kalendarzem.

Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 24 Piątkowy sam mi o tym powiedział, a ja potem, udawszy niedzielnego (прикинувшись воскресным), uderzyłem go pałką. Ale, myślałem, nawet jeśli on kłamie, to w każdym razie możliwie jest późniejszy ode mnie, a jeśli tak - pamięta wszystko, co pamiętam ja, to znaczy że już wie, jak oszukałem piątkowego, i dlatego z kolei, może oszukać mnie w analogiczny sposób - to, co było moją wojskową chytrością, dla niego jest po prostu wspomnienie, które można wykorzystać. Póki myślałem co robić, on dojadł czekoladę i wylazł spod łóżka. - Jeżeli jesteś niedzielny, gdzie jest twój skafander?! - krzyknąłem opromieniony nową myślą. -Zaraz on u mnie będzie, - powiedział mi spokojnie, i raptem zauważyłem że trzyma w ręce pałkę... a potem zobaczyłem mocny błysk, tak gdyby wybuchnęły dziesiątki najnowszych jednocześnie, i straciłem świadomość. Odzyskałem przytomność siedząc na podłodze w łazience, do której ktoś łamał się (ломился). Zacząłem oglądać sińce i guli, a zewnątrz jeszcze ktoś pukał w drzwi: okazało się że jest to środowy. Pokazałem mu swoją głowę, ozdobioną guzami, on poszedł z czwartkowym za narzędziem, potem zaczęła się gonitwa, walka za skafander; w końcu jakoś przeżyłem to i w sobotę rano zalazłem pod łóżko, żeby sprawdzić czy nie zostało się w skrzynce chociaż tabliczkę czekolady.

Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 23 Zacząłem szybko włazić do skafandra, za który tak walczyliśmy, ale raptem zauważyłem nogę sterczącą z pod łóżka. Wstałem na kolana i zajrzałem tam. Pod łóżkiem leżał człowiek i starając zagłuszyć mlaskanie, w pospiechy żarł ostatniego batona czekoladowego, którego zostawiłem w skrzyńce na czarny galaktyczny dzień; łajdak tak spieszył się, że jadł czekoladę razem z kawałkami cynfolia, błyszczącymi na jego wargach. - Zostaw czekoladę! - zakrzyczałem, szarpiąc go za nogę. - Kim jesteś? Czwartkowym?.. zapytałem już ciszej, objęty gwałtownym alarmem: może być tak że teraz staję piątkowym i teraz mi dostaną się cięgi, którymi niedawno nagrodziłem piątkowego? - Jestem niedzielny, - wymamrotał z nabitymi ustami. - Stanęło mi nieswojo (мне стало не по себе). Albo on kłamał, i wtedy to było nieważne, albo mówił prawdę, i wtedy perspektywa otrzymania guzy była nieunikniona: wiec to niedzielny pobił piątkowego.

Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 22 Trochę mi konsternowało, że on jeszcze nie miał ani sińca po okiem ani guli na czele, jak u tego piątkowego, którego znalazłem w łazience, ale raptem zrozumiałem, że właśnie tal i ma być. Ten piątkowy już na-pewno stał sobotnim, a możliwe, nawet szwenda gdzieś w rejonie niedzieli, natomiast obecny tutaj piątkowy niedawno był czwartkowym, w którego przetworzyłem się o północy, tak po zstępującej krzywiej czasu zbliżałem się do momentu, w którym piątkowy, jeszcze nie bity, musiał przetworzyć się na pobitego piątkowego. Ale on powiedział że jego pobił niedzielny, a jego jeszcze nie było - w kajucie byliśmy we dwoje, on i ja. Raptem u mnie błysnęła świetna idea. - Zdejmuj skafander! - wrzasnąłem groźnie. - Czwartkowy, odczep się! - zakrzyczał. - Nie jestem czwartkowy! Jestem niedzielny! - zakrzyczałem rzucając się do ataku. On spróbował mnie bryknąć, ale bytu skafandra są bardzo ciężki, i póki on podnosił nogę, zdążyłem go uderzyć pałką po głowie. Zrozumiale że nie bardzo mocno - już rozumiałem że ja sam stawszy piątkowym dostanę po głowie, a w ogóle nie chciałem łamać sobie czerep. Piątkowy upadł, i jęcząc, złapał się za głowę, a ja grubo zerwałem z niego skafander. On słaniając się, poszedł do łazienki, mamrocząc: "Gdzie jest wata... gdzie jest wodą gulardową"