yazmayı öğrendiğim zaman (2) bazı mektup arkadaşlarım bana ziyaret ettiler ve ben de onları görmeye gittim, Fransa’da ve ‎Valonya’da. Yıllarca onlar ve ben mektuplaştık ve mektuplarımız giderek uzadı ve çoğalttı ve bence ‎Postası bizimle çok para kazandı.‎ Buna rağmen, yüksek eğitimle başladıkça, giderek boş zamanım azalttı. Ben eğitime konsantre ‎olduğum gerekiyordu. Mektuplaşmak için yeterli vaktim yoktu ve maalesef bizim mektup ‎dostluklarımız yavaş yavaş bitti.‎ Son zamanlarda, uzun bir moladan sonra, yeniden mektuplaşmaya başladım. Ama bu sefer, ‎mesajlarım postayla göndermiyorum. Artık zaman değişti ve postayı beklemeyi hiç kimse istemiyor. ‎Ben de değiştim ve daha sabırsızım. Hala çok az boş zamanım var, ama yabancı dillere olan sevgim ‎henüz azaltmadı. Ve onlarla daha pratik yapmayı için yeni arkadaşları aradım. Şimdi internet yoluyla ‎mektuplaşıyoruz, ama en çoğu sözlü Skype ile konuşuyoruz. Artık güzel el yazısı ve dekorasyon ‎kullanmıyorum ve uzun zaman cevap beklemem lazam değil. Çabuk ve direk onlarla temas ‎ediyorum. Ve bu sefer telaffuzum ve akıcılığım düzeltebiliyorum. Skype ile mektuplaşmayı bugünkü ‎hayatıma daha uygun. Artık uzun mektuplar yazmak için vaktim yok, ama kısa konuşma için, başka ‎işlerim arasında, zamanım bulmaya çalışıyorum. Benim kullanan iletişim araçlarımın şekili değişti ama ‎iyi ki içerik bakımından hala eskiden gibi ilginç hoş kalıyor.‎