عروسی ما من با همسرم در سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۱ در تهران ازدواج کردیم. این بار اول بود که من به ایران سفر می کردم و من هیچی زبان فارسی صحبت نمی کردم. از خانواده ام، فقط پدر و مادرم می توانستند در عروسی ما شرکت کنند. یعنی من می ترسیدم، چون من نمی دانستم چه باید کنم یا اِنتظار داشته باشم. آن روز، اول من به آرایشگاه رفتم، بعد من کت و شلوار پوشیدم. یک ماشین دنبال من آمد و به گل فروشی رفتم. یک عکاس دنبال من بود، همه چی فیلم گرفتن. من دسته گل برای همسرم گرفتم و به خونه او رفتم. ما به استودیو عکس رفتیم بعد به باغ، جایی که عکس گرفتیم. عروسی ما در تالار جام جم بود. این محل دو سالن دارد، سالن بزرگتر در طبقه اول و فقط برای مردها بود. سالن کوچکتر در طبقه دوم و فقط برای خانوم ها بود. وقتی ما داخل سالن کوچکتر شدیم، تمام مهمان ها آنجا بودند و سلام کردند. آنجا سفره عقد بود. برای من سفره عقد چیزی جدیدی بود، چون در کشور من، ما این رسم را نداریم. همسرم و من پشت سفره عقد نشستیم و فامیل همسرم پارچه سفیدی را روی سر ما گرفتند. بعد ملا ما را مزدوج کرد. ما مهمونی را شروع کردیم. همه ی مردها به سالن بزرگتر رفتند. من ماندم و با همسرم رقصیدیم و مهمان ها به ما پول میدادند. بعد من به سالن بزرگتر رفتم، چون پدرم آنجا بود. مردها با هم رقصیدند و بوس میکردند، که برای من خیلی عجیب بود. در اخر من به سالن کوچکتر رفتم و با همسرم شام خوردیم. غزا خیلی خوب بود. بعد از شام، همسرم و من از تلار به خونه آمدیم. برای من این تجربه ی خیلی جالبی بود. من میتوانم بگویم که عروسی ما خیلی نامرسوم بود. من فکر نمی کنم هیچ کلمبیاییی این عروسی داشته.

محل تولد من من در شهر پاستو به دنیا آمدم. پاستو شهر جنوبی کلمبیا است، نزدیک مرز اکوادور. ان شهر مرکز استان نارینیو است. پاستو شهر بزرگی نیست و نیم میلیون نفر جمعیت دارد. پاستو روی کوه است، در دامنه آتشفشان گالراس، که فعال است. بری همین، پاستو زمین لرزه دارد. همچین، نزدیک پاستو، دریاچه گاموئز است. هوا پاستو خنک است. حداکثر دما بیست درجه است و حداقل دما پنج درجه است. یکی از غذاهای محلی خوکچه هندی می باشد. برای بیشتر مردم، این غذا خیلی عجیب است، ولی مزه اش شبیه به خرگوش است. غذاهای دیگر پاستو تامال، ماهی آزاد، خوک سرخ شده، سوپ جوجه و بستنی طاقاری. پاستو یک کارناوال دارد. اسم ان کارناوال سفید و سیه است. هر سال، از دوم تا ششم ژانویه، مردم پاستو در خیابان بیرون میروند و بازی میکند. آنها صورتشان را رنگ میزنند و تالک پرت میکنند. در روز آخر، یک رژه است. بزرگترین جاذبه رژه ارابه ها هستند. هر ارابه چندین مجسمه کاغذی دارد.

مُحسِن چاوُشی محسن چاوشی یک آهَنگساز، نَوازَنده و خوانَنده ایرانی است. او در خرمشهر به دنیا امد، اما الان در تهران زندگی می کند. او سه برادر و دو خواهر دارد، همچنین او متأهل است و یک پسر دارد. سبک موسیقی او ترکیبی از راک، پاپ و بلوز است. اقای چاوشی سیزده آلبوم مُنتَشر کرده است، چهارتای اول، آلبوم های زیر زمینی بودند. آلبوم «امیر بی‌گزَند» ِ او شِعرهایی از رومی و سعدی دارد. آنها دو شاعِر مَعروف هستند. این آلبوم بیشترین دانلود شده در بِینِ البوم های ایرانی است. آخرین آلبوم او به نام ِ «ابراهیم» دو آهنگ ِ سانسور شده دارد.

سلالم! اسم من آندرِس است. من سی و شش سال دارم. من اهل کلمبیا هستم، اما در استرالیا زندگی می کنم. انگلیسی و اسپانیولی حرف می زنم، و فارسی درس می خونم. همسر من ایرانی است. اسم او سمانه است. ما یک دختر داریم. اسم او آریانا است. من در دانشگاه کار می کنم جایی که الگوریتم های کامپیوتر درس می دهم. همچنین، من در مورد هوش مصنوعی تحقیق می کنم. پدر و مادر من در کلمبیا زندگی می کنند. آنها معلم های مدرسه هستند. من یک خواهر و یک برادر دارم. خواهرم هم در کلمبیا زندگی می کند. او دکتر است. برادرم در آرژانتین زندگی می کند. او مهندس است. هر سال، ما به ایران و کلمبیا سفر می کنیم. همسرم و من می خواهیم آریانا انگلیسی، اسپانیولی و فارسی حرف می بزن. همچنین، ما می خواهیم او فامیل خود را ملاقات کند.

Which songs are considered the greatest hits of the rock in Persian? In my effort to get music in Persian that is not Pop or Folk, I have been investigating rock bands whose songs are in Persian. My search has uncovered, what I think are, a few gems like "Shal" and "Tehran" from "The Ways". However, I am wondering if there are other popular songs or bands. Can you recommend some? Cheers