Dē Librīs (Pars Prīma) Quid est liber? Liber est rēs quae multās informatiōnēs habet. Multae informatiōnēs in librīs sunt dē multīs rēbus. In aliquibus librīs, nōn modo litterae et vocabula, sed etiam picturae sunt. Aliquī librī quoque picturās tantum habent. Multae informatiōnēs sunt omnibus librīs. Aliī librī facilēs sunt, aliī nōn facilēs, sed difficilēs. Librī liberōrum nōn sunt difficilēs, neque dēnsī, nam liberī librōs difficilēs legere nōn possuntL Librī eōrum facilēs sunt. Librī virī adultī et fēminae adultae autem nōn facilēs, sed difficilēs sunt, quod adultī librōs difficilēs legere possunt. Antīquīs temporibus, ut tempore Imperiī Rōmānī, librī multās pāginās nōn habent. Illōrum temporum quibusque librīs est ūna pāgina, sed ea pāgina magna, lāta et longa est. Hōc tempore autem, librī multās pāginās habent, sed librī huius diēī nōn tam magnī sunt quam illōrum diērum. Librī antiquōrum temporum magnī sunt. Librī multīs linguīs scribī possunt. Aliī librī Linguā Angliā scribuntur; aliī Linguā Galliā; aliī Linguā Italiā et aliī scribuntur multīs aliīs linguīs. Sed hōc tempore nūllī librī Linguā Latīnā et Linguā Graecā Antīquā scribuntur, hōdiē nēmō enim eās linguās dīcere potest. Utraque lingua ‘mortua’ esse dīcitur. Sed estne mortua Lingua Latīna? Ea lingua ‘mortua’ esse dīcitur, quia nēmō eam linguam dīcere potest hōdiē. Tamen, multae linguae efficiuntur ā Linguā Latīnā, ut Lingua Gallia, Hispānia et Italia. Hīs linguīs hōdiē multī hominēs dīcere possunt. Hominēs quī habitant in Galliā, Linguā Galliā dīcere possunt; Quī Italiam incolunt, Linguā Italiā dīcunt. Nōn modo hae linguae, sed etiam Lingua Anglia efficitur ā Linguā Latinā: Multa vocābula Linguae Angliae ā Linguā Latinā efficiuntur.

De Sententiis In omniae sententiae sunt subiecta, predicata et verba. Subiectum sententiae est de qua illa sententia est. Predicatum sententiae est ea quae dicitur de subiecto illae sententiae. Verbum in illa sentententia est actum agitur a subiecto. Sententiae sunt tantum unum pars grammaticae. Propositiones sunt unum pars logicae. Propositio est relatio inter terminos. Termini in sententia significantur a subiectis et a predicatis sententiae.