30 años
La semana pasada, me cumplí 27 años. La edad de treinta años siempre me ha parecido tan lejana, pero me acerca más y más, y no puedo rechazar la realidad.
No me asusta el envejecimiento en sí mismo. No me importa de las arrugas; de hecho, espero que tenga muchas en el futuro. Al fin y al cabo, vienen de la risa y alegría.
Lo que me da miedo es la obligación de reflexionarme.
En la cultura del oeste, existe un cianotipo da la vida perfecta. Cásate, compra una casa, ten hijos, consigue promoción. Si una persona eliga a vivir afuera de este modelo, ¿cómo medimos el éxito? Si gratificación no surge de marcar casillas, ¿de dónde venga?
¿Estoy haciendo todo lo posible para mejorar el mundo? Estoy feliz por mi vida actual, pero no estoy segura que felicidad sea suficiente. Tal vez ya debería haber logrado más. O, tal vez estoy exigiendo demasiado de mí misma.
Quizás para cuando me cumpla 30 años, lo habré descifrado.
Szukaj różnych nauczycieli angielski...
Poprawki · 5
1
30 años
La semana pasada, cumplí 27 años. La edad de treinta años siempre me ha parecido tan lejana, pero se acerca más y más, y no puedo rechazar la realidad.
No me asusta el envejecimiento en sí mismo. No me importan las arrugas; de hecho, espero que tenga muchas en el futuro. Al fin y al cabo, vienen de la risa y alegría.
Lo que me da miedo es la obligación de reflexionarme???? (What did you mean?)
En la cultura del oeste, existe una concepción de la vida perfecta. Cásate, compra una casa, ten hijos, consigue promoción. Si una persona elije vivir fuera de este modelo, ¿cómo medimos su éxito? Si la gratificación no surge de marcar casillas, ¿de dónde viene?
¿Estoy haciendo todo lo posible para mejorar el mundo? Estoy feliz por mi vida actual, pero no estoy segura de que esta felicidad sea suficiente. Tal vez ya debería haber logrado más. O, tal vez estoy exigiendo demasiado de mí misma.
Quizás para cuando cumpla 30 años, lo habré descifrado.
1
Treinta años
La semana pasada cumplí 27 años, los treinta siempre me han parecido lejanos pero cada vez están más cerca y no puedo negar la realidad.
No me asusta el envejecer, no me importan las arrugas; de hecho espero tener muchas en el futuro. Al fin y al cabo, vienen de la risa y alegría.
Lo que me da miedo es la obligación de reflexionarme.
En la cultura del oeste, existe un estereotipo de vida perfecta. Casarte, comprar una casa, tener hijos, conseguir un ascenso. Si una persona elige vivir fuera de este modelo, ¿cómo medimos el éxito? Si la gratificación no surge de marcar casillas, ¿de dónde viene? ,¿Estoy haciendo todo lo posible para mejorar este mundo? Estoy feliz por mi vida actual, pero no estoy segura que la felicidad sea suficiente. Tal vez ya debería haber logrado más. O, tal vez estoy exigiendo demasiado de mí misma.
Quizás para cuando cumpla treinta años , lo habré descifrado.
Chcesz robić postępy szybciej?
Dołącz do społeczności uczących się i wypróbuj darmowe ćwiczenia!
Nie przegap okazji, by nauczyć się języka w zaciszu własnego domu. Przejrzyj naszą ofertę doświadczonych korepetytorów i zapisz się na pierwszą lekcję już teraz!
Zacznij naukę już dziś
