ชีวประวัติ (ส่วนที่ 1) Grant เป็นคนอเมรีกาที่เกิดในรัฐ South Carolina วันที่ 29 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535 ตอนที่เขายังเป็นเด็กอยู่เขามีความใส่ใจและความสนใจเป็นพิเศษในคนและวัฒนาธรรมต่างชาติแล้ว เขาพบผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ Michelle หลังจากนั้นได้แต่งงานกัน พ.ศ. 2554 พวกเขาทั้งสองคนย้ายบ้านมาที่ประเทศไทยใน พ.ศ. 2555 เขารักประเทศไทยและคนไทย ดังนั้นเขาจึงอยากมีส่วนช่วยในการสร้างโอกาสให้กับคนในชนบทโดยการช่วยพัฒนาภาษาอังกฤษของพวกเขา Grant จบปริญญาตรีสาขาวิชาการศึกษาวัฒนธรรมต่างประเทศ จากมหาวิทยาลัย Bethany Global University ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้วยเกรดเฉลี่ยรวมทั้งหมด 3.49 สิ่งหนึ่งที่เขาต้องทำระหว่างศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยคือการใช้เวลาอยู่ที่ประเทศไทยเป็นเวลาหนึ่งปีสี่เดือน ซึ่ง ณ ที่นั้นเขามีโอกาสได้เรียนภาษาไทย ทั้งการพูด การฟัง การอ่าน และการเขียน พร้อมทั้งศึกษาวัฒนธรรมต่างๆ ของไทยอีกด้วย ตอนที่เขายังอยู่ในมหาวิทยาลัยเขาเลือกเรียนวีชาภาษาอังกฤษระดับสูงสองตัวเพื่อที่จะเตรียมตัวเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ทั้งนี้เขาได้รับเกียรติบัตรรับรองจาก TEFL-express ว่าได้สำเร็จหลักสูตรการสอนภาษาอังกฤษออนไลน์เป็นจำนวนเวลาทั้งหมด 120 ชั่วโมง นอกจากนี้เขายังได้ลงเรียนวิชาการสอนภาษาอังกฤษ จากศูนย์ ACT ที่จังหวัดเชียงใหม่ในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้ เพื่อที่จะศึกษาวิธีการสอนภาษาอังกฤษให้กับคนไทยเพิ่มเติมเป็นเวลา 5 สัปดาห์

คำถามเกี่ยวหับการเข้าชุมชนใหม่ เร็วๆ นี้ผมจะย้ายบ้านไปที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในชนบทไทย ผมรู้ว่าสำหรับคนไทยการย้ายบ้านไม่ใช่เรื่องเล็ก โดยเฉพาะที่ชนบท แม้ว่าผมเป็นคนฝรั่งและทุกคนคงจะมีความคาดฝันสำหรับผมไม่เหมือนคนไทยก็ตาม ผมอยากเป็นคนที่ให้เกียรติทุกคนอย่างตั้งใจและเหมาะสม เพราะฉะนั้นผมควรทำอะไรตอนที่เราย้ายถึงหมู่บ้านใหม่เพื่อที่จะแสดงว่าเรามี่ความตั้งใจที่จะเป็นส่วนหนึ่งในชุมชนแท้จริง? หมายถึงว่าเราควรให้ของขวัญใคร ของขวัญประเภทอะไร เราควรเชิญใครกินข้าวกัน และอื่นๆ

การเตรียมสำหรับมาราธอน ผมเป็นคนชอบการวิ่งครับ แต่ไม่ใช่การวิ่งเท่านั้น ผมชอบการออกกำลังกายทุกประเภท เพราะว่าผมเป็นคนที่ชอบสิ่งที่ท้าทาย ในขณะที่ผมกำลังวิ่งหรือทำอะไรก็ได้ที่ยาก ตอนที่ผมหอบและรู้สึกเหมือนหัวใจจะแตก เวลาทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกายเรียกร้องให้ผมหยุดยกธงขาว...แต่ผมก้าวหน้า ในขณะนั้นผมพอใจ ความรู้สึกแรงจากประสาทรับใช้เป็นเตือนความจำว่าผมมีชีวิตอยู่ และระดับความสมารถแล้วแต่ความเต็มใจที่จะพยายาม อันนี้คือเหตุผลทำไมว่าปีนี้ผมจะวิ่งมาราธอน และไม่มีอะไรทำให้ผมหยุดได้

บ้านเกิดผม ผมเกิดในอาเมริกาที่รัฐ South Carolina เมืองเรียกว่า Beaufort (บิยูเฝิด) เมืองนี้คือเมืองใต้ทีสุดในรัฐ อยู่ใกล้เคี้ยงทะเล แล้วเกาะเล็กๆ หลายเกาะอยู่รอบๆเมืองบิยูเฝิดที่ชายฝั่งตะวันออก ผมโตที่เกาะเกาะหนึ่งเรียกว่า Lady's Island (เล็ดีส์ ไอแลนด์) เกาะนี้และชายฝั่งเชื่อมต่อกันด้วยสะพานใหญ่ ที่นั่นมีอากาศร้อนคล้ายๆกับประเทศไทยครับ สวยมากตลอดเวลา ความชุ่มชื้นของแถบนั้นทำให้ตะไคร่งอกบนกิ่งต้นไม้เกือบทุกต้น ที่ถนนบ้างต้นไม้อยู่ที่ทั้งสองข้างถนนและกิ่งสูงโตข้ามเหนือถนนราวกับว่ากิ่งต้นไม้เป็นแขนเอื้อมพยายามจับมือดว้ยกัน ต่อนที่คุณกำลังขับรถบนถนนแบบนี้มันดูเหมือนว่ามันคืออุโมงค์ธรรมชาติประกอบด้วยต้นไม้และตะไคร่

เรื่องแต่งงาน ส่วนที่ 1 "เจอกัน" ผมแต่งงานประมาณสามปีแล้ว ภรรยาผมชื่มีเชล ผวกเราได้เจอกันที่มหาวิทยาลัยเรา เจอที่งานแต่งงานของเพื่อนในสวน วันนั้นผมเป็นอาสาสมัครกับหลายคนอื่นๆที่อยากช่วยเหลือในงาน อาสาสมัครผู้ชายมีงานพาแขกผู้หญิงไปที่ที่นั่งของเขาโดยควงแขน ตอนที่ผมเห็นมีเชลเดินมาสู่เราผมคิดว่าเขาสวยมาก ผมยากเป็นคนที่พาเขาที่ที่นั่งเขา ดั้งนั้นผมสลับที่กันกับผู้ชายหน้าในคิว มีเชลไม่ได้เห็นเพราะว่าเขารุ้สึกอายและเดินมองเท้าเขาเอง เพราะฉะนั้นเราเจอกันครั้งแรกระหว่างเราควงแขนเดินไปสู่งานแต่งงาน

วิธีใช้ "โดย" และ "ด้วย" เพื่อที่จะแสดงว่า "ผมทำแบบนี้" แตกต่างยังไง?

วางแผนแล้ว อีกสองเดือนน่าจะได้รับปริญญาในการเรียนวัฒนธรรมต่างๆ หลังจากนี้ผมวางแผนแล้วว่าจะกลับไปประเทศไทยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษและหวังว่าผมจะช่วยระบบการศึกษาไทยคืบหน้า แต่ผมมีความกังวลว่าถ้าผมหางานสอนครูคนไทยที่สอนในโรงเรียนนั้นจะไม่มีงานทำแล้ว จริงหรือเปล่า?

อยากมีประโยชน์ เกือบทุกคนที่รู้จักผมก็รู้ว่าผมรักประเทศไทยและมีความตั้งใจที่จะกลับไปเร็วเท่าที่จะเร็วได้ แต่ผมไม่อยากกลับไปอยู่อาศัยเฉยๆเหมือนฝรั่งส่วนมาก ผมไม่ยากไปเที่ยวเท่านั้น ผมอยากเป็นคนที่ได้มีบทบาทในกานเสริมพัฒนาสังคมไทย

วันนี้ วันนี้ผมคิดถึงเมืองไทยมากๆ คนนิสัยดี อาหารอร่อยๆ อากาศร้อน และการคุยกันในภาษาไทยด้วย แต่ผมรู้อย่างดีว่าจะกลับไปเมืองไทยเร็วๆ นี้ อย่างน้อยผมมีความมั่นใจในเรื่องนี้ครับ