Il ne faut pas que t'ailles au travail lorsque tu est malade Francine. Is this correct? Thanks in advance.

Hier soir, pendant un moment, je n'ai pas pu dormir. Le nez était bouché et il était difficile de respirer. Le matin, je n'avais aucun souvenir de ce qui s'était passé pendant la nuit. J'étais en bonne santé. Dans l'après-midi, ma copine est tombée malade et je me suis souvenu de ce qui s'est passé la nuit dernière.

Francine m'accuse d'être égoïste. C'est ma collègue de travail. Elle me demande comment va ma copine. Je lui dis que je ne sais pas, ce ne sont pas mes affaires. Oui c'est vrai. Je suis égoïste, mais peu importe à quel point je le suis, ma petite amie l'est encore plus. C'est pourquoi on forme un couple parfait. On ne se sent jamais coupable d'être soi-mêmes.

Il y a quelques jours, notre chien est tombé malade. On a une invitée chez nous et le chien dès le premier jour de son séjour a pris l’habitude de dormir avec elle dans sa chambre. C'est elle qui nous a fait savoir que le chien avait vomi deux fois pendant la nuit. Rien de nouveau. Si on a des animaux, on sait bien qu'ils vomissent tout le temps; c’est comme un sport et si un être humain marche a pied nus dans une flaque de vomi bien cachée le matin juste après son réveil, un chat ou un chien est tout à fait satisfait; pour eux, c'est comme marquer un but. Donc les nouvelles ne m'intéressaient pas du tout. J’ai eu de la chance que ce soit dans sa chambre et pas la nôtre. Cependant, ma petite amie était plus inquiète et quand j'étais au travail, elle a emmené le chien chez la vétérinaire.Ils ont fait quelques tests et ont constaté que le foie de notre chien se détériorait très rapidement. Il était incapable d'absorber les nutriments ou de transformer sa nourriture. Le chien était dans l'hôpital pendant deux jours. J'espère que l'assurance me rembourse ce que j'ai déjà payé car au bout de trois jours j'ai payé tout ce que je gagne en un mois. Heureusement, le chien est à nouveau en bonne santé. En fait, le vétérinaire n'a rien fait. Ils ont observé le chien pendant deux jours et fait quelques tests, mais le foie a guéri tout seul. Alors que je sortais du vétérinaire pour la dernière fois, un vieil homme est arrivé avec son chien chauve à la peau très prurigineuse, il a dit à voix haute pour que tout le monde puisse l'entendre : On ne viens ici que pour être cambriolés.

L'étudiant chinois s'est plaint que les autres nationalités étaient plus sales que les étudiants chinois. J'ai dû lui dire que sa cuisine était la plus sale de toutes les cuisines des résidences étudiantes, mais à cause de cela, je ne pensais pas que les étudiants chinois étaient sales comme lui. Moi, je n'ai pas de préjugés, je lui a dit.

Je suis né en Angleterre et j'ai grandi dans une petite ville du sud-est. Ma ville natale est à environ deux heures de train de Londres et c'est dans cette ville que j'ai passé toute ma vie jusqu'à mes 36 ans lorsque j'ai décidé de partir en Pologne. Ma première impression en descendant du bus en Pologne a été d'être déçue. La gare routière était à côté d'un centre commercial et j'ai dû passer par le centre commercial pour me rendre de l'autre côté. C'était donc ma première impression de mon nouveau pays, un centre commercial comme les autres, avec les mêmes magasins vendant les mêmes produits. Un centre commercial comme ceux que j'avais l'habitude de visiter dans ma ville natale à deux mille kilomètres. J'ai été très déçu. Ce n'est pas pour cela que je viens de quitter ma ville et ma patrie. Je voulais remonter dans le bus et continuer mon voyage. Il était clair que je devais voyager plus loin, que la Pologne était un pays européen comme les autres, que je devrais peut-être aller plus loin en Ukraine ou en Mongolie pour acquérir l'expérience que je recherchais. Cependant, ma copine polonaise m'attendait. Je ne l'avais pas vu depuis trois mois. C'était un peu comme rencontrer un inconnu. Il nous fallait un peu de temps pour nous habituer. Cette fois, notre rencontre a eu lieu dans son pays et non dans le mien. La dynamique était complètement différente et pas du tout à mon avantage. Je ne connais pas la langue polonaise. Je dois trouver mon chemin dans un environnement totalement inconnu.

Dziennik nieszczęścia 7 ((Nie poprawiaj tego tekstu) Urodziłem się w południowo-wschodniej Anglii. Mieszkałem tam do ukończenia trzydziestego siódmego roku życia. Trzy razy próbowałem wydostać się z mojego rodzinnego miasta. Po raz pierwszy, kiedy miałem osiemnaście lat i przeprowadziłem się do Londynu, mój pobyt trwał tylko rok. Po raz drugi, kiedy miałem dwadzieścia jeden lat i podróżowałem po Europie i Maroku. Ta ucieczka trwała tylko sześć miesięcy. Wróciłem do Anglii autostopem z Włoch. Znów byłem w moim rodzinnym mieście. Byłem jeszcze bardziej obłąkany i spłukany. Przy trzeciej próbie w końcu udało mi się opuścić to miasto na zawsze. Przeprowadziłem się do Krakowa. Miałem trzydzieści siedem lat. Mieszkałem tam przez cztery lata. Potem przeprowadziłem się do Szkocji. Mieszkam tu od dwóch lat. Mam nadzieję, że opuściłem moje rodzinne miasto na zawsze, ale może jeszcze mi się nie udało. Lubię mieszkać gdzieś, gdzie nikt mnie nie zna. Kiedy idę na spacer z psem, często myślę przez chwilę, że widzę kogoś, kogo znam, ale potem pamiętam, że nikogo tu nie znam. To takie miłe uczucie. Co za ulga.

Dziennik nieszczęścia 6 (Proszę, nie poprawiajcie tego tekstu, to za długie) Jeden z moich ulubionych seriali telewizyjnych, gdy byłem dzieckiem w latach osiemdziesiątych, nazywał się Auf Wiedersehen Pet. „Pet” oznacza „Kochanie” w potocznym języku północno-wschodniej Anglii. Więc całe to wyrażenie oznacza „do zobaczenia kochanie” po polsku. Tytuł używa wyrażeń w języku niemieckim i angielskim, ponieważ seria ta dotyczyła grupy robotników z Newcastle, którzy wyjechali do Niemiec, aby znaleźć pracę. Newcastle to miasto w północno-wschodniej Anglii. W tym czasie nie było pracy w Anglii . W północnej Anglii sytuacja była najgorsza bo prawicowy rząd zamknął kopalnie, aby zdławić potęgę związków. Więc w latach osiemdziesiątych wielu angielskich robotników wyjechało do Niemiec. Niemiecka gospodarka była znacznie silniejsza i tam Anglicy mogli znaleźć pracę i zarobić więcej pieniędzy. Żyjemy w świecie, w którym człowiek myśli, że historia zaczyna się, gdy się rodzi, a kończy, gdy umiera. Być może nawet ta koncepcja jest zbyt hojna, ponieważ człowiek nawet nie pamięta, co się stało wczoraj i nie ma planów na jutro. Takie ahistoryczne spojrzenie na świat jest niebezpieczne. Koniecznie taki pogląd prowadzi do wniosku, że to, jak wygląda dziś życie, zawsze było i zawsze będzie. Oczywiście jesteśmy wychowani do życia bez pamięci, ponieważ tacy obywatele są bardziej posłuszni, łatwo nimi manipulować. Kiedyś wysłuchałem wykładu historycznego, a historyk powiedział, że ludzie uważają, że narodowy charakter mieszkańców danego kraju jest bardzo stabilny. Powiedział, że to nieprawda, że ​​takie cechy mogą się zmienić w ciągu kilku lat. Kiedy jesteśmy ahistoryczni, przeszłość staje się niejasną chmurą kolorów, emocji oraz mitów którymi łatwo manipulować. Nie bardzo dawno temu, Anglicy musieli szukać pracy za granicą. Na pewno będą musieli udać się do innych krajów w najbliższej przyszłości, aby znaleźć pracę po koronawirusa. Nie zastanawiali się o tym jednak, kiedy głosowali za Brexitem. Życie zmienia się cały czas. To jedyna trwała zasada wszechświata. Kiedyś wcale nie dawno temu Polska była najbardziej wielokulturowym krajem w Europie. Polascy, Żydzi, Chińczycy, Afrykanie, Anglicy nadal podróżują do każdego zakątka świata i tam mieszkają. Ruch ludzi to historia świata. Trzeba dokładnie przestudiować sekwencję zmian, które składają się na naszą ludzką historię, aby jak najlepiej przygotować się na przyszłość poza naszymi krótkimi życiami, ponieważ wszyscy jesteśmy połączeni w przestrzeni i czasie. Wszyscy jesteśmy częścią projektu ludzkości.

Dziennik nieszczęścia 5 (Nie poprawiaj tego tekstu) Po raz drugi czytam książkę Miłosza zatytułowaną „Zniewolony umyśł”. To bardzo ważna książka. W tej książce Miłosz pisał o życiu intelektualnym i artystycznym w czasach reżimu komunistycznego w Polsce. Obiektywnie pisał o zaletach i wadach życia w komunizmie w porównaniu z sytuacją na Zachodzie. Gdy porównamy dwie różne rzeczy z ich przeciwnych punktów widzenia, jest to jedyny sposób, aby zobaczyć wyraźnie. Nie możemy przenikać naszego własnego punktu widzenia od wewnątrz. Dlatego ważne jest czytanie, a nawet ważniejsze czytanie w językach obcych. Ważne jest, abyśmy postrzegali świat, w którym żyjemy, jako system lub reżim, a nie jako naturalny stan rzeczy. Nasze życie wydaje nam się całkowicie normalne i naturalne. Wydaje się, że nasz sposób życia zawsze taki był i zawsze będzie. Jednak to nie prawda. Czy mój reżim jest lepszy od innych jako Anglik? Czy to naturalne, że podczas mojego życia w Anglii mój rząd zabił kilka milionów ludzi w Iraku, Afganistanie, Libii i Syrii. Może na przykład Sadam Husien był czystym gangsterem, ale pod jego rządami Irakijczycy mieli system opieki zdrowotnej, którego zazdrościł cały Bliski Wschód, chrześcijanie, Żydzi i muzułmanie żyli w pokoju w świeckim reżimie, a przede wszystkim miliony dzieci, kobiety i cywile, którzy zmarli w ciągu ostatnich trzydziestu lat, nadal będą żyli. Zachód zaatakował Irak, aby uzyskać zasoby ropy. Czy mój reżim jest bardziej cywilizowany niż inni? Myślę, że nie. A twój?