ΜΙΛΟΥΣΕΣ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ Μιλοῦσες για πράγματα που δὲν τἄ ῾βλεπαν κι αὐτοὶ γελοῦσαν Ὅμως νὰ λάμνεις στὸ σκοτεινὸ ποταμὸ Πάνω νερὰ Νὰ πηγαίνεις στὸν ἀγνοημένο δρόμο Στὰ τυφλά, πεισματάρης Καὶ νὰ γυρεύεις λόγια ριζωμένα Σὰν τὸ πολύροζο λιόδεντρο Ἄφησε κι ἂς γελοῦν Καὶ νὰ ποθεῖς νὰ κατοικήσει κι ὁ ἄλλος κόσμος Στὴ σημερινὴ πνιγερὴ μοναξιὰ Στ᾿ ὀρφανισμένο του ὁ πάρο Ἄφησέ τους Ὁ θαλασσινὸς ἄνεμος κι ἡ δροσιὰ τῆς αὐγῆς Ὑπάρχουν χωρὶς νὰ τὸ ζητήσει κανένας. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ