Kızılderililer -- 2. Parça Bir gün sınıfımızda çok popüler bir genç Corey’le dalga geçmeye başladı. Bu çocuk Kızılderili değildi. Sebebini netice hatırlamıyorum ama Corey’nin diğer delikanlıya adam akıllı öfkelendiğini hatırıyorum. Önce, Corey patlayıp avaz avaz bağırarak diğer çocuğa sövüp tehdit etmeye başladı. Hemen öğretmenimiz aralarına girip Corey’yi sakınleştirmeye çalıştı. Fakat her nedense Corey öfkesini öğretmene yöneltti. Gerçek kavga etmek üzerediler, ama bir yumruk atmadan Corey sınıftan cıktı. Geri kalan öğrenciler şaşakaldı. Bütün olay bir dakika içinde olduğu halde hepimiz sarsıldık. O günden sonra tekrar Corey’yi hiç görmedim. Okuldan kovulduğu ya da terk ettiğini bilmiyorum. Duyduğum kadarıyla amcalarından biriyle oturmaya gidip çetede hayatına devam etmiş. O olay iki bana iki şey öğretti. Birincisi, memleketimde ırk ayrımcılığı sandığımdan daha ciddiydi. İkincisi, onlara yapılmış adaletsiz şeylerden dolayı, bazı Kızılderililer çok şiddetli öfke taşıyordu. Bu noktaya nasıl ulaştık? Dört yüzyıl önce, Avrupa’dan gelen tüccarlar Kızılderililer’le alım satım yapmaya başlamış. İmparatorluklarını geliştirip zenginleştirmek için, Fransız ve İngiliz askerler ve elçiler Kızılderili liderleri’yle antlaşmalar yapıp kürk satın alırlarmış. Sonra, daha çok batıdan gelen göçmenler yerleşmeye başlayınca, İngiliz ve Fransız İmparatorlukları Kızılderililer’den toprak satın almak amacıyla yeni bir taktik kullanmış. Kızılderili kültüründe, dünya herkese ait. Hiç kimse onu kalıcı şekilde satın alamaz. Tabiiki batıdan gelen insanlar aynı fikirde değildi. Kralların temsilcileri Kızılderilileri taraflı sözleşmelerini imzalatmak zorlayarak ata topraklarını satmak için onları kandırmışlar. (Devam edilecek!!)

Kızılderililer -- 1. Parça Türkiye’ye geldim geleli, Türklerin ne kadar Kızılderililer ile ilgilendiklerine şaşırıyorum. Bu ülkede bu kadar Kızılderililerin sanatı, kültürü, ve hayat tarzıyla ilgilenmelerini beklemiyordum. Kanada’da Saskatchewan (Saskatçüğan) denilen geniş bir il büyürken, günümüzdeki yaşayan çok Kızılderili ile de karşılaştım. Hatta, üvey babam ve birkaç sevgili arkadaşım Kızılderilidir. Babamın anneannesi de Kızılderiliymiş. Çocukken güzel el yapılmış Kızılderili boncuk işine hayrandım. Fırsat buldukça Pow Wow’lardaki (ananevi Kızılderili toplumsal festival) fırıl fırıl dönen dansçıları seyretmeye ve davulcuların gürültüsünü işitmeye bayılıyordum. Bu nedenle, Kızılderili tanıdıklarım Türkiye’de daha iyi anlaşılsın diye gözlem ve düşüncelerimden bazılarını paylaşmak niyetindeyim. Kendimi bildim bileli Kızılderili hayatımın manzarası içindeydiler. İlk okulda, oyun alanında birkaç Kızılderili’yle arkadaşlık ettim. O esnada farkında değildim fakat Kızılderili arkadaşlarımın çoğu aile yapısı bozukmuş. Ya anneleri ve babalarıyla beraber yaşamıyordu ya da yoksulluk içine düşmüşler. Liseye geçince etrafımda ırkçılığı fark etmeye başladım. Genelikle Kızılderili olmayanlar Kızılderililer ile kaynaşmadı. Maalesef, ilimde vandallık ya da hırsızlık yapılınca halk sık sık ‘Yaramaz bir Kızılderili bunu yapmış mı acaba?’ diye düşünürdü. Ben dokuzuncu sınıftayken, İngilizce dersimde öğrencileri gruplara ayrılmıştı. O okula yeni geldiğimden dolayı en az gözümü korkutan gruba katıldım. Ben hariç o grupta sadece Kızılderililer vardı. Böylece Corey Falcon (Kory Şahin) adında biriyle arkadaş oldum. Anladığım kadarıyla sokak çetesine aitmiş. Bununla beraber sessiz sedasiz genç olduğum halde bana iyi sınıf arkadaş oldu. Corey benimle sürekli şaka yapıyordu ve birbirimizle ders notlarımız paylaşırdık. Corey diğer Kızılderililer’le konuşurdu ama beyaz gençlerle çok konuşmadı. (Devam edilecek!!)

Yazlık - Of Monsters & Men (İngilizce'den Türkçe'ye Tercüme Ettiğim Bir Şarkı) Lakehouse – Of Monsters and Men Oh, I miss the comfort of this house Where we are, where we are Where we are, where we are Floor under our feet whispers out Come on in, come on in Where it all begins Can you chase the fire away? Can you chase the fire away? We climbed up to the top in worn out shoes She ran down, she ran down She ran down to the house A fox that gains our trust But then breaks it as he walks Away from us, away from us Can you chase the fire away? Can you chase the fire away? In the fall we sleep all day In the fall we sleep all day Yazlık – Of Monsters and Men (Benim Tercümem) Oh, bu evinin rahatı özlüyorum Olduğumuz yer, olduğumuz yer Olduğumuz yer, olduğumuz yer Ayakkımızın altındaki zemin fısıldıyor İçeri girin, içeri girin Her şey başladığı yer Yangın önüne katıp kovalayabilir misin? Yangın önüne katıp kovalayabilir misin? Aşınmış ayakkabılarla yukarıya tırmandık O aşağıya koştu, o aşağıya koştu O aşağıya evine koştu Güvenimizi kazanan tilki Ama güvenimizi sarsıyor yürüyüp Bizden uzaklaşırken, bizden uzaklaşırken Yangın önüne katıp kovalayabilir misin? Yangın önüne katıp kovalayabilir misin? Sonbaharda bütün gün uyuruz Sonbaharda bütün gün uyuruz

Dağlarda Kar Olsaydım - Ahmet Kaya (Türkçe'den İngilizce'ye Tercüme Ettiğim Bir Şarkı) Şu dağlarda kar olsaydım olsaydım Bir asi rüzgâr olsaydım olsaydım Arar bulur muydun beni beni Sahipsiz mezar olsaydım olsaydım Şu yangında har olsaydım olsaydım Ağlayıp bizâr olsaydım olsaydım Belki yaslanırdın bana bana Mahpusta duvar olsaydım olsaydım Şu bozkırda han olsaydım olsaydım Yıkık perişan olsaydım olsaydım Yine sever miydin beni beni Simsiyah duman olsaydım olsaydım Şu yarada kan olsaydım olsaydım Dökülüp ziyan olsaydım olsaydım Bu dünyada yerim yokmuş yokmuş Keşke bir yalan olsaydım olsaydım Benim Tercümem If I had been snow on those mountains If I had been a rebellious wind Would you have looked for me, found me? If I had been an unmarked grave If I had been something to cool down that inferno If I had been fed up with crying Maybe you would have relied on me If I had been a wall in prison If I had been a shelter on those empty plains If I had been ruined and distraught Would you have loved me again? If I had been jet-black smoke If I had been blood in that wound If I had been worn out and damaged I have no place in this world If only I had been a lie

Yak - Aydın Kurtoğlu (Türkçe'den İngilizce'ye Tercüme Ettiğim Bir Şarkı) Yak - Aydın Kurtoğlu Ne kadar boş her şey alışınca yalnızlığa Tükenince umutların sarılırsın gururuna Bir elinde yanılgılar, diğerinde gözyaşların. Yıkılınca hayallerin karışırsın yağmurlara Değer mi boş yere kendini üzmeye Hayat senin ellerinde. Ne varsa kalbinde yak gitsin anıları Bir değil bin kere geçtin o yolları Kim geri getirecek kaybolan yılları Söyle. Burn - Aydın Kurtoğlu (benim tercümem) How empty everything is when you get used to loneliness When your hopes run out cling to your pride In one hand there's mistakes, in the other there's tears When your dreams are destroyed you mix with the rains Is it worth it to sadden yourself over nothing? Life is in your hands Let whatever memories are in your heart burn and then let them go You've passed along these paths not once but a thousand times Who will bring back these lost years? Tell (me)..

3-8 Martı Günlüğüm Bu hafta o kadar meşgul değildim. Maalesef, yabancı arkadaşlarımdan biri ameliyat için Kanada'ya dönmesi gerekiyor. Bizce, Türkiye'deki sıhhat sistemi çok iyi, ama onun sigorta bu ameliyati ödemeyeceği için, en az beş ay Kanada kalıp iyileşir. Bu hafta onunla bir parti vererek vedalaştık. Herkesın bildiği gibi, Türkiye'de milyonlar mülteci var. Ankara'da yaşayan Kanadalı arkadaşım yardım programı kurmuştu. Geçenlerde yaklaşık 1600 insanlara yemeği verir. Bu kriz zamanı için kısa vade çözümleri çok faydalı, ama zamanla daha iyi bir çözüm gerekecek. Suriye'deki savaşının bitmesini sürekli dua ederiz, ve anı zamanda bu zavallı ulus nasıl yeni bir hayat verebileceğimizi düşünüyoruz. Yeni bir proje için heyecan verici fikirim var, mademki gelecek hafta bu proje yardım edip etmeyeceği araştırım. Son olarak, nihayetli kasap çalışan arkadaşım Murat Abi'ye ziyaret edebildim. Eski evimiz taşındikten sonra, onu sık sık görmez oldum. Dükkanında oturup müşterileriyle konuşmayı severim. Çok cömert ve misafirperver bir insan o.

Şimdi Okuduğum Kıtaplar Konuşmam o kadar geliştirmezse de Türkçe kitaplar okumayı pek severim. Hem gramer hem de yeni kelimeler keşfetmek için okumak çok faydalı. İngilizce'den çeviri kitaplar daha kolay olduğundan, şimdiye kadar Türk yazar tarafından yazılan bir kitap okumamıştım. (Türk roman öneriniz var mı?) Bununla beraber, her gün okurum. İki Agatha Christie roman ve bir tarih kitabı okuyorum. Christie'nin tarafından 'On Küçük Zenci' ve 'Cinayet Alfabesi' ilgilenim çekti. Arasıra esrar romanları bir süre okumam lazım. Ondan sonra başka bir tarza geçerim.

İstanbul Arkeologi Müzesi Geçen Cuma günü ilk tam Türkçe dersimi bitirdim. Temmuz'dan beri Defense Language Institute'ın tarafından 'Basit Türkçe Dersi' çalışıyordum. Bildiğiniz gibi, yeni dil öğrenirken, ödüllerin coğu ince ve belirsiz bir şekilde gelir. Yani gün güne büyük bir fark etmezsin, fakat yolunda birkaç önemli dönüm noktaları var. Benim için, B.T.D bitirmem öyle bir noktaydı. Bunu için, armağan olarak Pazar günü eşimle İstanbul Arkeologi Müzesi'ne çıktık. O gün arkadaşlarımızla öğle yemeği yedikten sonra, Avrupa Yakasına vapurla gittik. Metroyla gitmektense vapurla gitmeyi tercih ederim. İstanbul'da 14 aydır oturduğumuza halde, Boğaz'da manzaradan sıkılmam. Müzesi'nde iki saat gezdik, fakat sadece yarısını gördük. Önce tarih ve müzeleri pek sevmeyen eşim yoruldu, ama doğrusu ben de yoruldum. Türkiye'nin toprakta çok ulus yaşarmış, yani bir gün içinde hepsinin sanat eserlerini görülemez. Gerisini görmek için, yakında tekrar giderim.

Eski İşlerim On üç yaşındayken, ilk işimi buldum. O zamandan beri, on farklı iş yerinde çalıştım. İşlerimin bazıları perakendedi. Rafları doldururdum ve müşterilere yardım ederdim. O zamanlık o işler tamamdı, ama onlar beni tatmin etmezdi. Kolej yıllarının arasında, iki harika işim vardı. Kanada'nın engin yabanları var, ve bazılarının içinde kamp kurmak için parkları var. Bir yaz öyle bir parkta bir işi buldum. Bütün yaz ormanda, gölde, ya plajda zamanımı geçirdim. Öbür işi küçük bir çayır müzesinde buldum. Turlar verip yaz yönetmen oldum. En garip işimde et ile çalıştım. Bir et kesici oldum. O yer bir kasap değildi, orada sadece eti bölüp ve kasaplara gönderirdik. En sevdiğim iş dört yıllık çalışırdım. Başında, bir kolejde muhtemel öğrengileri gelmeye davet ederdim. İki yıl sonra nasıl öğretmek öğrenmeye başladım. Ben ayrılmadan önce tarih ve liderlik öğrettim. O yılları çok sevdim! Eğer Kanada'ya dönmeye karar vermesem, Türkçe öğrendikten sonra, Türkiye'da bir işi bulabilacağım.