Poranek w zatoce No to zaczniemy :) Jestem w zatoce Tivatskiej, jest cichy poranek. Przyszłam do nadbrzeża żeby trochę spędzić swojego wolnego czasu. Usiadłam na ławkę. Morze jest łagodne, małe statki i wielkie jachty wprawie nieprymietnie wąchają się na wodzie. Zżuciłam sandały. Usłyszałam muzykę z kawiarni gdzie miejscowi ludzi teraz siedzą na pogałendcę z kavą. Gadają o tym, o tam tym. Statek "Vesna" zebrał podruzujących i odpłynął w kierunku - tak mi się zdaje - błękitnej jaskini. No a ja siedzę, w cieniu palmy, i obserwuję. Szpacerują rodziny z dziećmi, po gazonach lata czarny mokry i kudłaty pies. Śmieszny jest, wesoły. Swiatkuje swój dzisiejszy poranek. Newzabawie ten wesoły gość znalazł się razem ze mną i - taki rozegrany - porwał mój sandał! I co robić? Walczyć o sandał czy nie? A jeśli on mnie zje? Rosmialam się, a jakaś starsza pani zwróciła się da tego wesołego ze słowami upokorzenia. Eh ) Mój sandał wrucił w trawę, i teraz mam ga na nodzę, mokrego od psiego śmiechu :)