What to get from morocco for present

Hello everyone :)

 

At the moment my brother is having a holiday in morocco, he asked me what I want as a present from there and I have no idea what to ask... 

Please share your idea with me... Thanks :)

Kibrista Kabus (4/Son) Adam bana bakip birseyler soyluyordu Turkcede, ama sadece “kahve, canim, seviyorum, guzel” falan anliyordum. “git, git..” dedim, ama adam gitmedi, “gittttt….” dedim, hala gitmedi, sonra bana geliyordu. O yanima gelirken, ben disariya cikip kosuyordum. Cok korkuyordum, hayatimda boyle bir korkuncluk hic yasmamistim. Karanlikta, otelin her tarafina kosuyorken “help… help…” bagiriyordum ama hic kimse duymamis beni. Odama geri donmeye karar verdim, iceriye baktim adam gitti. Hemen kapiyi kapip ve kilitledim. Korkunctan ve yorulmaktan butun bedenim titriyordu. Yataga oturmadan, odamdaki telefonu caliyordu, “hallo…” dedim, oburden “canim.. canim…” falan soyledi, ayni adamdi. Hemen kapattim telefonu, yine hep caliyordu telefon, cevap vermedim sonra disariya yine ciktim. Yavas yavas yuruyup, ara sira arkasima bakiyordum, isikli bir odaya ariyordum yardim icin. Sonunda bir isikli odaya bulup, “help, help…” soyleyip kapiyi caldim. Icerisinden biri kapiyi acti, Hakan beydi. Nefesim az kaldi “what happen?” bana sordu, ben de ona anlatti. Odama beni goturup, icecek verip bana ve beni sakin olmama istiyordu. Bir sure sonra da gitti. Saat 5.00 oldu, ben de hazirliyordum. Saat 5.30 da bir bayan beni alip havalimanina goturdum. Istanbula geldim, beynim cok yoruldu bedenim degil. Eve geldikten hemen sonra, kibristaki otellin sahibine ariyordum. Ben: Hallo, good afternoon… I’m your hotel guest from Indonesia, we spoke the other day (iyi gunlar, ben, Endonezyali otellin musafirin, gecen gun konustuk biz) Kadin: Oh, Hallo how are you? (merhaba, nasilsin?) Ben: Not really good, actually I’m calling you to tell about what happened to me last night… (pek iyi degilim, aslinda, dun gece ottlede bana ne oldugunu anlatmak istiyorum sana diye ariyorum) Sonra da anlattim kadina Kadin: Really? I don’t know, it never happened before in my hotel (gercekten mi? daha once hic olmamis otelimde boyle birsey) Ben: I’m not complaining, I’m just telling you to be aware, so what happened to me will not happen to your other guess next time (sikayet etmiyorum, olay senin icin bir uyanik olabilir, baska zamanda bana ne oldugunu baska misafirlerini olmayacaktir) Kadin: But, if something had happened I would have known it (ama, eger birsey olsaydi, ogrenecektim) Bastan boyle cevaplar/karsiligi hic beklemedim kadindan. Ben de vaktimi daha fazla harcmayacagim boyle bir insanla, kapattim telefonu. Iste... Kabus gibi bir yolculugu yasadim. (Son)

Kibrista Kabus (3) Aksam yemegime otellin lokantasinda yedim. Yiyerken, bir genc cift bana geldi. “where are you from?” kadin dedi bana. “I’m Indonesian, but I came here from Istanbul (Endonezyaliyim, ama Istanbuldan buraya geldim)”. Onlar birseyler bahsetikten sonra, “Do you like gambling, let’s go with us to play (kumar oynamaya seviyormusun, hadi gidelim)” bana dedi, ben de “no, but thanks for asking me to go with you (hayir, ama sizinle gitmek teklifinize tesekkur ederim)” dedim. Ercan bey de beni arayip, “tomorrow morning at 5.30 someone from travel agent will come to pick you up and take you to the airport (yarin sabah saat 5.30te, seyahat acentasindan birisi seni alacakti ve havalimanina goturecekti” dedi, “ok, thanks” dedim. Ben de uyumaya hazirdim, oncelikle ceb telefonumde, alarm saat 5.00 te ayarladim. Dorduncu gun: Ben uyurken “tik, tik, tik…” “tik, tik, tik…”, biri kapiyi calip birseyler soyluyordu ama anlayamadim. Sok oluyordum, seyahat acentasinden biri geldi ve gec kaldim dusunuyordum. Uykum cok vardi hala ve kafam calismiyor halimde, yataktan zipladim hemen kapiyi az acip bakiyordum kim vardi kapida ama ayni anda disaridaki birisi kapiya zorla aciyordu. Kapi acildi, cok korkuyordum, kapiyi calan birisi aslinda oteldeki lokantasinin asciydi (bunu bildim cunku lokantanin mutfaga masalara acilir, mutfaktan herkes gorunuyor). (Devam edecek...)

Kibrista Kabus (2) Ikinci gun: Sabah saat 6.30te kahvalti icin otellin lokantasina gidiyordum. Ercan bey bir Masada oturyordu, “good morning, how are you” dedi bana sonra da kahvaltima yedirken benimle sohbet etmeye calisyordu. Bir sure sonra, “This is not in the tour plan, but I want to take you to eat dinner tonight (bunu turdeki bir plan degildir, ama bugun seni aksam yemegine goturmek istiyorum” dedi. Bir yabanci ulkede ve bir yabanci erkekle aksam yemege gitmek iyi fikir degildir dusunuyordum, “thanks, but after a long and tiring city tour, I think I’ll sleep early tonight (tesekkurler, ama uzun ve yorucu sehir ici tur geldikten sonra, erken uyuyacagim)” dedim. Beni ikna ediyordu, ama hep hayir diyordum, sonra da “I have things to do, for the city tour I’ll put you in a group from other travel, the bus is there (Benim isim var, sehir ici tur icin, baska acentesinin grubu koyacagim seni, otobus oradadir)” deyip ve gitti. Otobuse girdim, herkes oturyordu gitmemizi hazirdi. Ucuncu gun: Lokantasinin Masada oturup kahvaltima bekliyordum, fazla beklemeden kahvaltim geldi, bir cicek vardi tepsinde. Bugun, merkeze gitmeye dusunuyordum. Yemek yiyerken bir otellin Ingilizce az konusan elemana, ismi “Hakan” sordum nasil oraya gidecegime. Hakan bey de anlatti, ve aksam olmadan otelle geri donmeme istedigini soyledi cunku minibus gec saatte olmayacak. O sabah da otellin sahiblerinle karstilastik, bir ciftir (kari-koca), konustuk biraz. Gitmeden once, kadin bana bir isim karti verip, “birsey olursa bize arabilirsin” dedi. Merkeze gittim, oradan yuruyerek heryere gidiyordum. Cok guzeldi, cok temiz deniz vardi. Yururken biri beni takip ettigini hissediyordum, ben de arkasima bakiyordum, iki genc adam vardi benden biraz uzaklardi. Yurumeye devam ediyordum, bu sefer cok hizli kalabalik yere arayip yuruyordum, ara sira onlara baktim hala beni takip ediyorlardi. Cok korkuyordum, kosmaya basladim ve bir lokanta gordugumde oraya girdim. Aksam olmadan otelle geri dondum. (Devam edecek....)

Kibrista Kabus Turkiyeye gelmek istedigim zamanda, bilgi ariyordum Endonezya vatandas oldugum icin vize gerekiyordu mi yok mu diye. Sonuc, vize gerekmiyordu benim icin, 2 aylik kalmami izin veriliyordum Turkiyede. Turkiyeye de geldim, vakit gecirdim ve 2 ay bitecekti. Ben Turkiyede kalmami hala istiyordum, onun icin Turkiyeden ayrilmama gerekiyordum tekrar gelmek icin. Ben Yunanistana gidecegimi karar verdim. Yunanistan Buyuk Elciligine gittim vize basvurmaya, ama onlar bana dedi ki Endonezya Vatandaslara Vize sadece Endonezyadaki Yunanistan Buyuk Elciliginde alinabilirdi. Cok uzuldum boyle bir haber dinlince. Sonra Uskudardaki bir seyahat acentasina gittim, ona istediklerimi anlattim ve Macaristan bana tavsiye etti. Vize icin USD 60 istiyordu. 3 gun sonra “vize vermiyorlar” dedi bana, vize parasi da gitti. Sonra Kibristan bana tavsiye etti, ben de ona dedimki “eger vize alabilecegimi yemin ediyorsan gidecegim, yoksa buraya kadar bu is” adam da “eminim, yoksa paran geri verecegim” dedi. Ben de 4 gundur, USD 600 luk seyahat pakete aldim. Guzel, merkeze yuruyerek cok yakin bir otelde kalacaktim. 4 gun sonra THY ila Kibrisa gidiyordum, ucak dollu ve bayagi kucuktu. Cogu yabanci turistler var ucakta, konuslarin dilinden Alman olmalarini tahmin ettim. Onlar kendiler getirilen biralara icerken cok yuksek seslerle durmadan konusyorlardi, iyiki yolculuk sadece yaklasik 1 saat surdu. Hayatimda ucakla en kotu yolculugum diyebilirdim. Ilk gun: Aksamda Kibrisa geldim. Seyahat acentasindan bir adam, kendisi “Ercan” bana tanistirdi havalimanindan beni alip ve otelle goturdu. Otelle geldik, ayrilmadan once “Tomorrow morning I will come to take you for a city tour (Yarin sabah sehir ici tur icin sana gelecegim)” dedi, “ok, thank you” dedim. Otel, gosterildiginde gibi guzel kadar degildi, cok uzuldum. (Devam edecek….)

Psychological Problems?

My best friend told me that he has a strange feeling toward Orang Utan. Most of the time when it crosses his mind he became so angry and will act rough depending on what he is doing at that moment. For example, when he is at the office sitting on his desk, he would hit the table, when he is driving he would hit the steering wheel, etc.

 

It ‘s all because he watched some programs about Orang Utan and in that programs, the Orang Utan get special treatment and care like a human baby. They feed it milk in a baby bottle, wear it diapers, clothes, carried on their arm, hug, etc. He doesn’t have this feeling toward other animals, in fact he loves dogs.

 

I’m not a psychologist or a psychiatrist, but I think it’s because he didn’t get enough attention or care when he was a kid since his parents both are working and their economic condition was not so good. Why Orang Utan? I think because it’s so similar to human in terms of anatomy.

 

What are your opinions about this case?

Thanks

Kar'i Cok Seviyorum Endonezyada sadece 2 mevsimler vardir; sicak ve yagmur mevsimleri, o yuzden kar yok burada. Kar’i avustralyanin “snowy mountain”da ilk gordum, ama sadece cok az kar kaldi yerde. Ikinciye Istanbulda gordum, kar yaginca da gordum, cok guzeldi. Kar’i cok seviyorum, arkadaslarim ogrenince, beni Orduya gotureceklerdi, orasi Akkus adli bir koy vardi, arkadasimin memleketidir, orada cok kar yagiyor dediler. Ben kabul etikten sonra plan yaptik, yolculugumuz; Istanbul – Samsun – Ordu – Akkus - Istanbul olacakti. Biz, 3 kisiler Istanbuldan Samsuna “Ulusoy” otobus ile aksamda gittik, ertesi gun sabahinda geldik. Samsunda arkadaslarimin arkadasini ziyaret ettik, biraz da gezdik ve onun evinde kaldik bir gece. Sonra yolculugumuzu devam ediyorduk Orduya, minibus ile gittik. Minibuse girip arka koltukta oturduk. Otururken arkadaslarim turkcede sohbet ediyorlardi, ben de manzaraya bakiyordum. Bir anda birsey onlara sordum, cevabin yerinde “sussssstttttttt” dediler bana. Biribirilerini bakiyorlardi ve gulduler. Ben de merak ettim, sonra “what happen (neler oluyor)?” sordum, ama yine de “susssssstttttttt” deyip ve gulduler. Hemen sonra, Ozlem “don’t speak, ok (hic birsey soyleme, tamam mi)” kulagima soyledi bende “why (neden)?” sordum, “just be quite, ok (susarmisin)” dedi, ben de “ok, ok” dedim sonunda, ama kafamda ne oldugunu merak ediyordum. Bir sure sonra Orduda geldik, minibusten inip ve cok gulduyorlardi, guldurken arkadasim da bana dedi “minibuste Ingilizce konusmak yasaktir” , “ciddi mi?” sordum ve guldurler, sonra da Ozlem bana anlatti “hayir hayir, biz seninle saka yapiyoruz… aslinda buraya gelirken, minibuste senin icin ogrenci fiyatla odedik, eger Ingilizce konusaydin ogrenci olmadigini ogrenecekti sofor” ben de onlara dedim “iyi ki Samsun – Orduya 1.5-2 saat surdu ve Istanbul – Samsuna tam fiyatla odediniz, yoksa 10 saat mi susayacaktim?” Biz de cok gulduk… Oglen yemegimize yemekten sonra Akkusa gittik, yaklasik 1 saat sonra geldik. Ordayken beni cok gezdirdiler. Her yer bem beyaz oldu, gorunce ben de cok mutlu oldum. Kar’i cok seviyorum….

Arkadasim ve Is Adami Hikayesi Arkadasim Ozlem Istanbulun bir kac yerlere goturecekti beni. Uskudarda dolastiktan sonra vapurla bir yere gidecektik. Biz vapurda otururken, yakisikli, genc ve iyi giyimli bir adam bize geldi. Adam: Merhaba! Ozlem: Merhaba! Ben : (Oturyordum, onlara bakiyordum) Adam bana birseyler soyluyordu ama hic birsey anlayamadim :D sonra Adam Ozlemle de sohbet ediyordu. Vapurdan indik, adam bize veda etti. Ozlem cok heyecanli gorunuyordu ve adamla sohbet konularin bana anlatti… (ben ozlemle Ingilizce konusyorduk, ama Turkce yazayim burda) Ozlem: Sen neden hic bisey soylemedin adama yaaa… adam cok iyi ve yakisikliydi… Ben: Ne soyleyim Ozlem? Ozlem: Adam seni begeniyor…. Is adami O… bu aksam bize davet etti yemege. Ben : Ne diyorsun sen yaaaa… hayir isteiyorum… Ozlem: Hadi yaaa… (beni israr etti, ben de hep hayir dedim) Aksam oldu, Taksimdeydik, biraz alisveris yaptik ve aciktik, yemek yemegine karar verdik. Yemek yedikten sonra eve gidecektik. Lokantadan yururken, kucuk bir sokak vardi ben de biranda basima sola cevirip vapurdaki adama gorup ve Ozleme hemen haber verdim… Ben : Ozlem, erkek arkadasin burdaymis… baksana! (icimde guluyordum) Ozlem: (sasirdi) eeee… napiyor adam burda… yalanci, terbiyesiz adam… is adami dedi bana yaaa.… (adami kucuk kutuda koyan coraplari satarken gorunce, Ozlem cok kizdi) Ben : (cok guldum) Olsun Ozlem… boyle da is adami diyenebilir ki… (hala cok guldum Ozlemin yuzunu kizmak halinda bakarken). O gunden sonra, her coraplari gordugumuzde yada soyledigimizde hep gulduk :)))) Not: Bu hikaye sokaktaki corap saticilari kucultmeyi nihayetim yoktur. Ozlem adamdan baska seye bekliyormus gibi olayi guldum ben :)

Favorite Beverages What is your favorite beverage after meal? Mine is hot tea without sugar. I prefer black tea for breakfast and lunch, green tea for dinner and chamomile tea in the late evening.