«.همه چیز درباره کلمه ترتیب در زبان فارسی که می خواندم، می گوید که: «فعل باید در آخر جمله می شود
ولی، وقتیکه من خواندن یا شنیدن فارسی واقعی میکنم، جمله ها مثل این پیدا می کنم: امروز عصر میمونم خونه
(موضوع در آخر می شود)
در چه مواردی جمله را فعل در آخر نمی دارد؟
(ببخشید، زبان فارسی من خوب نیست)
همه مطالبی که درباره ترتیب کلمات در زبان فارسی می خوانم، می گویند که فعل باید در آخر جمله بیاید.
ولی، وقتی که جملات فارسی روزمره را می شنوم یا می خوانم، جمله هایی مثل این می بینم: امروز عصر میرم خونه
فعل در آخر می آید
در چه مواردی فعل جمله در آخر نمی آید؟
Hi Michael, that's because you decided to focus on the formal Persian language, which has a different word order comparing to the informal one,
By the way your Farsi is much better, at least in our sessions :)
Salaam Michael,
The unmarked word order in Farsi is SOV (Subject-Object-Verb), which means in a simple declamatory sentence the verb is at the end of the sentence. However Farsi has a free word order, that is you can move the phrases around in a sentence for purposes such as emphasis.
Sometimes there is a rule for changing the positions of phrases. in the case of امروز عصر میمونم خونه the formal form would be امروز عصر در خانه میمانم. but in spoken Farsi it's common to leave out prepositions especially prepositions of time and place.
In the case of امروز عصر در خانه میمانم When we leave out the preposition «در » the following noun which is خونه has to move to the end of the sentence. more examples:
دارم به خانه میروم: دارم میرم خونه
امشب به خانۀ ما میآیی؟ امشب میای خونۀ ما؟
I hope this helps :)
خواهش می کنم
از جواب های شما خیلی ممنونم
Plural form of javaab: javaab haa
Only some nouns with arabic roots can be pluralized using 'at'...
رسم..رسومات
Tradition... Traditions
Wًhen you are talking in spoken Farsi, it's completely okay to end a sentence with a noun, but you have to choose the spoken version of words if needed. Consider your own sentence: خوب است بدانید دلیل first of all دلیل is a specific direct object so it needs را. then you have to change the words to spoken form:
خوبه بدونید دلیلو.
khoob-e bedoonid dalil-o.
or
khoob-e boodoonin dalil-ro.
سلام. این بخاطر تفاوت زبان گفتاری و نوشتاری است. در زبان محاوره یا غیر رسمی می توان فعل و یا حتی سایر اجزای جمله را جا به جا استفاده کرد. در حالیکه در قواعد نگارشی و دستور زبان، جای فعل در آخر جمله است.
The reason is because of the difference between spoken (informal) and written (formal) language.
Almost always, we have to write/ use the verb at the end of the sentence, when we are using the formal language, but in spoken (informal) language we can change the structure of the sentence a bit.
Cheers!
