Дзякуй! Шчыра кажучы, не зусім зразумеў розніцу. Альбо Вы кажаце пра розныя склоны? Бо ў першым выпадку, відавочна, склон вінавальны (мяняючы КАГО? ЧТО? КОНЕЙ), а ў другім - родны (іржанне КАГО? ЧАГО? КОНЯЎ). Так? Я дакладна зразумеў?

На жаль, не змагу так падрабязна растлумачыць рознiцу з понкту гледжання граматыкi. Лепш пакажу ўжыванне слоў "конЕЙ" и конЯЎ" на прыкладах: 1) Вітаўт з Свідрыгайлам, мяняючы па дарозе КОНЕЙ, з невялікай дружынай ледзьве ўцяклі да Літвы. 2) Далёка разносіліся крыкі ваяроў, звон зброі, іржанне КОНЯЎ, гукі труб і бубнаў.

Такога дасканалага правіла я яшчэ не бачыў. Усё зразумела, акрамя "коней" з Вашага прыклада. Чаму тады "конЕЙ", а не "конЯЎ"? Ці ёсць на конт гэтага нейкія рэкамендацыі?

Канчаткі назоўнікаў роднага склону залежаць ад тыпу скланення: назоўнікі другога скланення маюць нулявы канчатак, калі аснова заканчваецца на адзін зычны (параўн.: хат, сцен і інш.), канчаткі -аў (-яў) -- на збег зычных (параўн.:земляў,гульняў і інш.), нулявы канчатак, калі другі зычны асновы гук к (параўн.: думак, шапак і інш.) : назоўнікі першага скланення маюць канчаткі -аў (-яў), –оў (-ёў), -эй (-ей), параўн.: інжынераў, вучняў, братоў, аваднёў, вачэй, коней і г.д. Назоўнікі трэцяга скланення ў родным склоне множнага ліку пад націскам маюць канчаткі -эй (-ей), параўн.: мышэй, абласцей і інш.; не пад націскам – канчаткі -аў (-яў), параўн.: рэчаў, даляў і інш. Для некаторых назоўнікаў у множным ліку роднага склону адзначаюцца варыянтныя канчаткі: нулявы / -аў (-яў) (параўн.: партызан / партызанаў, вішань / вішняў і інш.; -аў (-яў) / -эй (-ей); (параўн.: печаў / пячэй, можнасцяў / можнасцей і інш.).