Քանի որ նախորդ էպիզոդի թեման շատ հետաքրքիր էր, հիշեցնեմ, որ նախորդ թողարկմանը խոսում էի «թվալու» և «լինելու» մասին, այս անգամ որոշեցի պարզել, թե ինչ է մտածում այդ մասին արհեստական բանականությունը՝ օրինակ ChatGPT-ն։ Ես ChatGPT-ին տվեցի հետյալ հարցը. «Ինչու՞ են մարդիկ նախընտրում թվալ և ոչ թե լինել»։ Արհեստական բանականությունը տվեց մի քանի հոգեբանական պատճառ։ Այստեղ կխոսեմ դրանցից մի քանիսի մասին։ Մարդը ուզում է սիրված լինել։ Մեզ համար կարևոր է, թե ուրիշները ինչ են մտածում մեր մասին։ Մենք ուզում ենք ընդունված լինել մարդկանց կողմից։ Ապրելով մարդկանց մեջ՝ մենք չենք կարող խուսափել մրցակցությունից։ Հատկապես սոցիալական ցանցերի այս դարաշրջանում։ Մենք համեմատում ենք մեզ ուրիշների հետ, և միշտ ուզում ենք ավելի լավը լինել մյուսների համեմատ։ Շատերը գեղեցկությունը, հարստությունը, ցուցադրական հաջողությունը կապում են երջանկության հետ, սակայն ըստ արհեստական բանականության դրանք տալիս են կարճաժամկետ հաճույք, բայց ոչ երկարաժամկետ բավարարվածություն։ Կա մի հետաքրքիր բան, որի մասին նշում է արհեստական բանականությունը։ Այն ասում է, որ «թվալը» ավելի արագ է և ավելի հեշտ է քան «լինելը»։ Այսինքն գեղեցիկ լուսանկար անելն ավելի հեշտ է, քան մարմինը մարզելը։ «Լինելը»` պահանջում է աշխատանք ինքնդ քեզ վրա, պահանջում է հոգեբանական հասունություն, պահանջում է անկեղծություն՝ նախ ինքներս մեզ հետ, պահանջում է համբերություն, քանի որ արդյունքների համար ժամանակ է պետք, երբեմն ստիպում է տեսնել մեր թույլ կողմերը: Իսկ ցուցադրական սպառման՝ Վեբլենի էֆեկտի մասին, կպապտմեմ հաջորդ թողարկմանը։