Cadence (Part 2) (Part 1)
چند در مقاله های پیشین در مورد لهجه های محلی در جزایر بریتانیا نوشتم.
گفتم که لهجه های ایرلندی و ولزی مثل آواز به نظر می رسند، و که البته این درست است، اما دقیق تر است این را بگویم که اگر بخواهم دقیق تر بگویم؛ لهجه ی ایرلندی (جنوبی) صدایی حالت مهمان نوازانه ای دارد. البته از دلیل تاریخ آن این کشور چنین بر می آید که این یک نوعی مهمان نوازی مخمور است. یعنی، مخمور، با از خطر بمب ها.
(I didn't get your mean in this sentence)
A few articles back I discussed the local accents of the British Isles. I said the Irish and Welsh accents sounded like singing, which is true, but more accurately, the (Southern) Irish accent has a sound of hospitality about it. Of course, given the history of said country, it's a drunken hospitality. Drunk, that is, with a risk of bombs.
لهجه ی ولزی داستانی جالب تر دارد، و این همان موضوعی است که امروز می خواهم راجع به آن بنویسم. است.
The Welsh accent is a more interesting story, and this is today's subject.
اگر لهجه ی ایرلندی مهمان نوازانه باشد، لهجه ی ولزی حالتی مثل حالت یک کودک معصوم را دارد. صدای
childlike innocence
سخت است که با کلمات آن را به طور حرف توضیح دهم کنم، اما سعی خودم را خواهم کرد.
If the Irish accent is hospitable, the Welsh accent has the sound of childlike innocence. It's difficult to put into words why, but I'll give it a shot.
بسیار کس بسیاری از افراد برای کار، از ولز به انگلستان، کشور همسایه، می روند سر کار می روند. بسیاری از این افراد این کسان به زودی خیلی زود شروع به تقلید لهجه ی انگلیسی می کنند.
Many Welsh people go to work in England, the neighbouring country. Many of these people quickly start to speak with an English accent.
(ادامه دارد...
To be continued...)
The blues are correct
The reds are wrong or redundant
The greens are my suggestions or my explanations.
Your atteniton about accents is interesting.
Good luck :)
Cadence (Part 2) (Part 1)
چند مقاله ی در چند یادداشت پیش از این مطالبی در مورد لهجه های محلی در جزایر بریتانیا نوشتم. گفتم که لهجه های ایرلندی و ولزی هنگام شنیدن مثل آوازخواندن به نظر می رسند، و این درست است، اما دقیق تر است این را انست که بگویم که لهجه ی ایرلندی (جنوبی) لهجه خوشایندی است صدایی مهمان نوازی دارد. البته ازبا توجه به دلیل تاریخ آن کشورایرلند، لهجه خوشایندی است که بوی توطئه می دهد.این یک نوعی مهمان نوازی مخمور است. یعنی، مخمور، با خطر بمب ها.
A few articles back I discussed the local accents of the British Isles. I said the Irish and Welsh accents sounded like singing, which is true, but more accurately, the (Southern) Irish accent has a sound of hospitality about it. Of course, given the history of said country, it's a drunken hospitality. Drunk, that is, with a risk of bombs.
لهجه ی ولزی داستانی جالب تر دارد، و این موضوع امروز است.
The Welsh accent is a more interesting story, and this is today's subject.
اگر لهجه ی ایرلندی خوشایند است مهمان نواز باشد، لهجه ی ولزی شبیه صدای
childlike innocence
راکودکی معصوم است دارد.با اینکه سخت است ولی سعی می کنم انرا توضیح بدهم به طور حرف توضیح کنم، اما سعی خواهم کرد.
If the Irish accent is hospitable, the Welsh accent has the sound of childlike innocence. It's difficult to put into words why, but I'll give it a shot.
بسیار کس افراد زیادی ازاهالی ولز برای رفتن به سر کاربه انگلستان، کشور همسایه،انگلستان، سر کار می روند. بسیاری از انها این کسان به سرعت زودی شروع به تقلید لهجه ی انگلیسی می کنند.
Many Welsh people go to work in England, the neighbouring country. Many of these people quickly start to speak with an English accent.
(ادامه دارد...
To be continued...)
** موفق باشی. ^_^
