Tanışma;) Herkese merhaba! Benim adım Nastya, ben 22 yaşındayım ve Ukraynalı'yım. Öğrenceyim ve uluslararası ilişkiler okuyorum. Ama bazen İngilizce öğretmen gibi çalışıyorum. Şu anda annem ile Kıevda oturuyorum, ama yakında Polonya'ya çalışmalar için taşınacağım. Bana göre bir hobi bulmak çok zor ve çok kolay aynı zamanda, çünkü birçok alternatif var. Birçok şeyden hoşlanıyorum, mesela okuma, resim, dans... Ama en çok müzikten hoşlanıyorum, özellikle rock ve alternatif rock müzık. Ben de yemeğe seviyorum! Farklı çorbaları (mercimek ve domates en çok) ve bir eşya adlı ıslak (Bambi kafeden). Şu anda bu bütün.

Serendipity Time be merciful to me and make all jigsaws fall into their place. Bu çok zor. Every time I stumble across remnants of our mutual memories I don't ignore them. I remember when I was a kid I was scared of dentists and whenever I had a toothache I tried to define where it hurt the most only to later press this place with my finger up to the point when the pain became unbearable. Because after that your initial pain seems a blessing in comparison with what you made yourself go through. Life is too short to waste it on bittersweet memories, after all bygones are bygones! But life is long enough to become patient. Life is long. Life is longing. Longing for love. Don't do with its substitutes and don't aim for less. Truth be told, don't aim for anything at all! Just relax, open your heart and eyes and be observant. Hah, I've just come to realize that I've never told anybody "I'm disappointed in you.". The absence of expectations leads to absence of disappointments. So my advice would be that you should take things and people as they are.

When I'm confused I'm not happy I'm almost 22 and I can't say whether it is my blessing or my curse. Most probably it's just the number that would change in a twinkling of an eye... Some of my acquaintances claimed that I'm an old soul trapped in a young body, others felt free to say that I'll always act like a child. Not so much that I'm mischievous, it's that I create an impression that I need to be looked after. Putting aside problems of self-identity I realize that I have only one wish now − if only for a moment to become a clairvoyance. Unfortunately, life is unpredictable in every respect and one can't break the rules of nature and save oneself the trouble of not knowing what is yet to come. We have to be patient, we have to take risks, we have to bet and to win, and to lose... and it doesn't work the other way around. And this wish is evoked not by my concern for universal well-being, but by my inability to cope with the pain I feel for the last few days. Have you ever felt it after waking up, when understanding that nothing will ever be the same is slowly sinking in? Or before going to sleep when you lie in bed trapped within your own thoughts and no matter how much you want to run away from them you still find yourself running in circles? Justice and guarantees are just ideal concepts hard to abide by in this non-perfect world. Therefore, never take anything for granted. It's seemingly a well-known fact, but in moments of blissful happiness or out of habit we tend to forget it. The only invariable in the life's equation is a constant change... YOLO, but no! If you managed to find something or someone who makes you happy, hold on to them, fight for them. And even if you don't succeed at least you would know that you hadn't given up at the time. Perhaps, we can't let go of certain feelings and memories, and hopes because we don't expect anything as beautiful to happen to us twice. I'm speaking in general terms, although I did want to make this post more personal. However, I found myself unable to give precision to my worst expectations. I still hope, I still believe that people are more clever than to be destroyers of their own happiness out of fear, out of vulnerability, out of diffidence. Who could have thought that just half a year ago the idea of predictability would frighten me and make me bored, but now I will be struggling for certainty? Definitely not me...

What not to miss in ISTANBUL!) Need your help)

Hi guys!
I'm planning to visit Istanbul this month and I want to make the most of my 4-days stay in this controversial and mind-blowing city. Alphonse de Lamartine once said, "If one had but a single glance to give the world, one should gaze on Istanbul". But I'm willing to go even further and ask you to share your own TOP-5 places not to be missed in the capital of former Ottoman Empire;) It mustn't be something historically important, even a great view from the bench in the distant park will do, if you personally find it amazing. Museums, markets, restaurants, parks, locanta-s, squares, hills, streets etc.... no limits at all!
Thaaaaanks and have a great day! 

Chcę się żyć Dopiero dzisiaj zastanowiłam co jest dla mnie jedną z najważmieszych rzeczi w życiu - odzcuczie wlaśnej dumy, przecież nie tyle dumy, ile szczerości ze sobą. Dla mnie to brzmi podobnie na ty momencie, kiedy możesz patrzyć na świat i odczywać że jesteś, a więcej jesteś zadowoliony i chcesz być. Myślę że wszystcy z nas są wojownicami, a nasza glówna walka odbywa się w trakcie całego naszego istnienia, i walczymy ze sobą. Naprawdę to, kym jesteśmy i jakymi urodzili się, nie tak ważnie jak się wydaje. Ludzi zawsze chcą liepszego niż już mają, i to absolutnie normalnie, ponieważ niezadowolienie motywuje do ruszania, a ruszanie jest życią. Jakoś to wszystko przyszedło do mojej główy po oglądaniu filmu "Chcę się żyć", którego bardzo polecam. Szczególnie zapadło mi do pamięci zdanie głównego bohatera, kiedy jemu po raz pierwszy za 26 lat udało się porozmawiać z innymi ludzmi, i ono brzmiało dokładnie tak: "Nie ja roślina". No chyba nie rewelacyjne?

Przestępcy Moim zdaniem, włamywacz musi być dość dobrze zorganizowany i, chociaż to trochę śmiesznie, ale również punktualny. Także sądzę że on jest uważny, cichy, sprytny, szybki i cierpliwy. Mowiąc o złodzieje kieszonkowcu, uważam, że on jest osobą pilną, niepozorną i pewną siebie. Oczywiście, że zwykle oni są zdecydowani i spontaniczni, ale mogą zostać trochę nerwowi wobec swoich ofiar. Oszusty wyglądą na ludzie którzy są dobrymi psychologami. Zawsze muszą znależć indywidualne podejście do innych, dlatego mają być interesujący, towarzyscy, ineligentni żeby osiągać swoich celi. Wreszcie gangstery są niezależnymi i upartymi, według mnie każdy s nich musi mieć jakieś charakternie cechy w charakteru lub w powierzchowności, oryginalność. I ostatni, ale nie mniej ważny punkt: siła fizyczna także wiele znaczy.

04:01 Czy wiedziecie wyraz "w poprawnym miejce, w poprawny czas"? Właśnie zaraz miałam dokładnie takie poczucie po oglądaniu jednego krótkiego filmiku z serii filmów o młodych ludzi "Young Blood". Każdy z nich trwa gdzieś około 3-4 minut i ma jednego głównego bohatera, opowiadającego o swoich poglądach na życie w formie monologu zrelaksowanego. Teraz piszę o tym, ponieważ nie mogę wykręcać z mojej głowy następnu myśl: bardzo latwo zrozumieć że ty nie jesteś na swoim miejscu, kiedy ty zaczynasz unikać ludzi którze otaczają Cię. To jest podobne do sytuacji w której ty jesteś gałkiem lodów w słoiku ogórków, ty lubisz swój słoik tylko po to że wszystko o nim wiesz... nic więcej. Ale trzeba szukać siebie daliej, bo życie jest przede wszystkim ruchem:)