การแก้ไข · 4
3 Üç silahşörler değildik ama...
Çamlıca'dayım.
İstanbul'un en ihtişamlı manzarasına arkamı dönmüş oturuyorum. Yüzyıllarca uğruna ne savaşlar yapılmış, ne kanlar dökülmüş bu şehrin kendine insanı büyüleyen o manzarasına sırt çevirmemin sebebi bana bakan dört güzel göz. Yol arkadaşım ve can yoldaşlarım... Aynı anne-babanın çocukları olmasak bile kardeşlerim... Kanım öyle ısınmış ki onlara...
Diz kapaklarımızın boyunda hizasında 3 üç küçük tabureye oturmuşuz. Dikkat ettim de hepimiz ellerimizi aynı kavuşturmuşuz masanın bir köşesinde. Onlar aralarında konuşuyor, ben kendi içimde konuşuyorum. O samimiyet ikisinin gözleri arasında, sevgi masamızında, gönlümüzün orta yerinde...
Ahmet... Bana kötü günlerimi hatırlatan o siyah ceketi giymiş yine. Mutsuz olduğu zamanlarda hep bu olur üstünde. Hep aynı oturur böyle. Sol ayağını, sağ dizinin üstüne atar. Sonra incecik kollarını kenarlarına yaslar masanın. Ya bir sigara olur elinde ya da çok sevdiği çakmağı.
Meryem... Bu başörtüsünü çok seviyorum, ortaya çıkarıyor çakır mavisi gözlerini. Atkısını çenesine kadar çekmiş, üşüyor her zamanki gibi. Elleri masada, gözleri tırnaklarında. Yine titizliği tutmuş.
Dertleşiyorlar.
Sonra bir an oluyor ve işte ben bu anı çok seviyorum: konuşurken gözleriyle beni yokluyorlar. Sonra "tamam" diyorlar, "Betül yine daldı hayal dünyasına". Fakat yüzlerinde o tatlı gülümseme. Bense onları düşünüyorum. En güzel günüm; oradaydılar. En kötü günüm; tam arkamdaydılar. "İşte!" diyorum kendi kendime "iyi ki hep yanımdaydınız."
Belki gişe rekorları kırmaz. Belki ben bir filmde anlatamam sizi neden bu kadar sevdiğimi. Ama ne var biliyor musunuz?
Yüzüme bakıp sebepsiz gülümsediğiniz o an için var ya;
Bir filmin son sahnesi yapardım sizi.
ต้องการความก้าวหน้าที่เร็วขึ้นหรือไม่
เข้าร่วมชุมชนแห่งการเรียนรู้และทดลองใช้แบบฝึกหัดฟรี!
Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!
Start Learning Today
