Ik ben nog altijd onder de indruk van dialecten. Voor een taal student blijven dialecten een echte nachtmerrie! In het ergste geval variëren die elke 20 kilometer... gek, toch? Ahhh stel je niet zo aan! Het is niet zo erg, denk jij misschien. Maar de realiteit is wel anders. Ik wil je dan aan mijn land voorstellen, Colombia. Het grappigste is dat er betere voorbeelden bestaan van diverse landen, evenals Papoea Nieuw-Guinea. Wat een paradijs voor deskundigen hé! Maar ik bied jullie een inzicht van mijn eigen cultuur en hoe diversiteit er een invloed op heeft. Je hoeft geen grote afstand af te leggen om verschillen op te merken. In mijn eigen departement (ja, Colombia is verdeeld in departementen) zijn er drie verschillende inheemse gemeenschappen en er zijn 32 departementen in totaal! Veel factoren beïnvloeden onze afkomst die vaak een smeltkroes van etnische groepen is, met tegenstelling tot die van sommige Europese landen bijvoorbeeld. Volksverhuizingen in ons land vanwege geweld of zelfs de Spaanse verovering. Iedereen heeft een stukje van ieder tijdperk in onze geschiedenis. En dat vind ik echt bijzonder. Ik geloof dat dit soort verschillen helemaal niet slecht zijn. In tegendeel, het is wonderlijk! Trouwens, afgelopen week werd "la Afrocolombianidad" gevierd/herdacht. Het is een kans om meer over onze afrocolombianse oorsprong te leren. Dat is toch een ander onderwerp voor een tekst :)

Hebben jullie al naar "De diepte" geluisterd? Het is echt een topnummer. Die heeft de Nederlandse zangeres S10 gezongen voor Eurovision en hoewel ze de eerste plek niet haalde, wil ik daar een paar woorden aan wijden. Het liedje is ten eerste in het Nederlands en dat was wellicht een beetje riskant omdat de meerderheid van de toeschouwers geen Nederlands kan. Aan de andere hand, vond ik het best authentiek want het laat zien hoe prachtig de taal klinkt. Ik beschouw het een wonderlijke taal. Een voordeel daarvan is dat het makkelijk is om mee te zingen. De hele arena heeft toegejuicht en je kon de koren horen (uh toevallig rijmt het) Bovendien is S10 een uitstekende zangeres. Haar gebaren en uitdrukkingen laten zien hoeveel zij haar liedje voelde en dat zegt veel over een artiest. Vond het toch jammer dat ze niet heeft gewonnen maar zo werkt een competitie. Oh en ik vergeet het bijna, maar wat vinden jullie van wie is winnaar geworden? Ik reageer op jullie opmerkingen! Alvast bedankt! :)

Heel toevallig dat ik deze vraag heb aangetroffen! De hele week heb ik alle liedjes van 'Interstellar' gedraaid en ik ben er dol op. Als je 'Interstellar' niet kent, laat me het heel snel samenvatten :) (geen spoilers) Het is echt een aanrader of je graag naar sci-fi films kijkt, net als ik. Het verhaal gaat om een wereldwijd ramp, namelijk het gebrek aan voedsel en dat is duidelijk heel tragisch. Er zijn ruimtevaarten aan vooraf gestuurd om nieuwe planeten te bestuderen en overwegen om daar te gaan vestigen maar er duikt een probleem op, de missies geven geen signaal af. Nu kunnen we de hoofdpersonage introduceren! Hij wordt aangeboden om de laatste missie te leiden. De opdracht is om de gegevens van de vorige missies terug te krijgen. Hij en zijn bemanning moeten alles verlaten. Immers is er veel op het spel... Zal het ze lukken om op tijd terug te keren naar de Aarde? Komen ze sowieso terug? Hoe dan ook, de soundtrack is ook geweldig! Ik heb mijn wiskundehuiswerk binnen een half uur afgemaakt terwijl ik hiernaar luisterde haha :)

Ik wilde vandaag iets anders schrijven, iets uitdagends. Ik koos dus voor een writing prompt maar ik ga die straks onthullen. Geniet ervan en veel leesplezier! En wie weet wordt dit een spannend verhaal : ) Mijn ademhaling is het enige hoorbare geluid. Ik sta op scherp. Elke spier in mijn lichaam is klaar om een bevel te ontvangen. Ik verberg mij achter de bosjes zodat het beest mij niet ziet. Een langzaam beweging maakt het mogelijk om mijn boog te pakken. Ik vraag me af of het rendier het al doorheeft dat mijn pijlpunt direct op zijn borst gaat landen. Ik schot het. Iemand tikt op mijn schouder. En ik draai me snel om. Het mes in mijn hand ziet er bedreigend uit en de man lijkt zich te ontspannen nadat ik hem herken. Ik hoef geen enkel woord te spreken want mijn uitdrukking is chagrijnig genoeg. Het dier is gevlucht. De man maakt een gebaar dus ik volg hem. We lopen niet. We kruipen met de hulp van onze handen en knieën. Ik let op de omgeving en er hangt een eigenaardige geur in de lucht. Rauw vlees. Ik zie een grot verderop. De man en ik lopen de plek binnen en onze blikken kruisen met die van andere mensen in de grot. We gaan in een kring zitten. In het middel staat een man die een stuk vlees opheft. Hij spreekt woorden in een oude taal uit en neemt vervolgens een hap van het vlees. Ons offer voor de goden, wij roepen ze aan. Na een tijdje dansen rondom een haard staat iedereen op en we gaan het bos uit. We kleden ons om en doen onze pakken aan. Er zit stof op mijn das. Ik stap in mijn auto en pak mijn telefoon. Twee gemiste oproepen en twintig ongelezen berichten. Ik zwaai naar de auto’s die ook de plek vertrekken. Ik start mijn auto, richting de stad. Mijn verhaal is volledig gebaseerd op deze tekst A group of hunters are on a hunt. Their dress and actions are completely primitive until the end when they change back into suits and leave the area in modern vehicles.

Ik heb hier al een tijdje geleden niets geplaatst. En de reden daarvoor is redelijk grappig. Ik hou van het schrijven, het kan alle kanten op en ik kan gelijk mijn woordenschat uitbreiden. Maar het probleem is dat ik te veel tijd aan een kleine tekst besteed. Ik wil dat alles perfect bij elkaar past maar dat kost gewoon te veel tijd. En uiteindelijk wordt het ondragelijk om van het schrijven te genieten. Echt waar. Ik vermijd schrijfoefeningen steeds vaker hierdoor. Dus waarschijnlijk heb je het al door. Vandaag ga ik los. Ik heb drie minuten lang de eerste zin van deze post onder woorden geprobeerd te brengen. En dat is mij gelukt maar zo komen we eigenlijk nergens. Ik kan zinnen wel opbouwen. Ik ken kapot veel woorden. Maar ik ben er soms te langzaam voor. Afgelopen maandag heb ik een videobelletje met een leraar gehad en ik klapte gewoon dicht. Dat was echt niet leuk, en ik was een beetje lichtgeraakt want ik wist dat ik vloeiender kon praten maar de zenuwen waren een groot obstakel. Maar mijn grootste fout was om alles perfect te willen verwoorden. Ik was bezig met foutloze zinnen op te bouwen en ik heb het allerbelangrijkste vergeten, vlotheid. Gelukkig heb ik iets nieuws geleerd. Naast woordenschat of luistervaardigheid moet ik echt aan mijn vlotheid werken. En dat is helemaal niet erg. Dat is het leukst aan een taal leren… je stopt eigenlijk nooit met het leren! Ik kan me echt niet voorstellen hoeveel fouten dit bevat maar ik ben er trots op… ik heb dit binnen half uur geschreven. Dank je wel voor het lezen van wat dit ook is, en alvast bedankt voor het verbeteren :)

Het ergste aan quarantaine is verveling. Niet lang geleden kreeg ik het nieuws dat iemand uit mijn vriendenkring positief op COVID was getest. Ik kon er niks meer aan doen dus mijn reactie was een beetje optimistisch. Naja, wie zou er niet een paar vrije dagen willen? Ik wel. Maar achteraf besef je, oké nee, dit is eigenlijk niet prettig. Er zijn zoveel dingen te doen maar je opties zijn aan de andere kant beperkt. Ik begon er gefrustreerd van te worden. Op een bepaald moment kreeg ik ruzie met mijn vrienden en mijn hoofd stond op ontploffen. De volgende dag zei ik tegen mezelf “je moet je herpakken, anders komen we er niet onderuit.” Ja, het is altijd handig om een motivatietoespraak aan jezelf te geven. Hoe dan ook, ik dwaal af van mijn verhaal. Op de tweede dag van deze hel begon het beter te worden. Ik ben dol op talen en ik dacht “oké laten we een series in een vreemde taal kijken.” Ik kwam de Zweedse ‘Kalifat’ tegen. Ik schakelde de ondertiteling in want ik spreek geen Zweeds. Het is sowieso een aanrader, trouwens. Ik realiseerde mij tijdens het kijken dat sommige woorden erg op elkaar leken, vooral hun uitspraken. Het is logisch omdat allebei tot de Germaanse taalfamilie behoren maar de gelijkenissen maken altijd indruk op mij. Bijvoorbeeld, eigen-egen of omstandigheden-omständigheter. Het viel mij op dat ik ze ondanks de uitspraak kon herkennen. Ik vroeg mij vervolgens af, “los van het Germaanse taalfamilie gedoe, delen deze twee talen nog meer verbindingen?” En ik heb dat uitgezocht. Helaas is deze tekst heel lang geworden dus ik vertel alles in mijn volgende schrijfoefening! Bedankt voor het lezen en het verbeteren! :)

Tijd vliegt voorbij. Wie had het ooit gedacht dat ik Nederlands zou gaan spreken. Het begin van dit verhaal is best toevallig maar het bewees mij dat een minimale beslissing alles kan veranderen. Ik heb heel veel bereikt. Ik heb ook veel geleerd. En daarom ben ik hier trots op. Ik leer al twee jaar Nederlands. Twee jaar op een rij, elke nacht aan mijn bureau. Het voelt niet als een verplichting… ik doe dit heel graag. Ik heb mijn passie gevonden en dat is namelijk talen. Wanneer ik het over talen heb kan ik urenlang verhaaltjes en weetjes erover vertellen. Het is een soort afleiding van mijn problemen en realiteit en ik ben hier heel goed in volgens mij. Ik krijg vaak een veel gestelde vraag. Mijn antwoord varieert af en toe. Soms is het best eenvoudig en kort maar als ik me geïnspireerd voel dan ga je een heel poëtisch antwoord krijgen. “Waarom heb je voor Nederlands gekozen?” Het stoort me helemaal niet… eigenlijk kan ik erom lachen. Laten we ff gaan voor het korte antwoord deze keer. Ik werd er meteen verliefd op. Ik heb er niet veel over nagedacht. Het was uhm, spontaan. En ik heb er geen spijt van. Ja, weet ik. Het Frans en het Duits zijn wel handig maar ten eerste, is de Franse uitspraak een nachtmerrie en het Duits heeft een duizend lidwoorden. Begrijp me niet verkeerd, de Nederlandse scheidbare werkwoorden en bijzinnen waren ook niet prettig maar goed ik heb die al onder de knie gekregen. (denk ik) Ik vermaak me. Dit is heel prettig. Dit maakt me blij. En de voordelen van een derde taal zijn niet te vergeten. Het is de moeite en tijd waard die ik hier heb ingestoken. Alle nachten die ik niet heb geslapen kan me niet schelen. Alle toetsen waarvoor ik niet heb gestudeerd zijn nu waardeloos. Dus ik zou zeggen, geniet van je leven en werk keihard voor je dromen. Heel cliché, ja maar het is me gelukt. Alvast bedankt! :)

Mijn land is redelijk heel ‘open-minded’ qua de tradities of gewoonten van de toeristen. Ik kom eigenlijk uit Colombia en eerlijk gezegd is ons imago niet zo goed. En dat komt uiteraard door ons heftige verleden en ik moet toegeven dat alles dat plaatsvond was super pijnlijk. Toen alles gebeurde was ik nog niet geboren en dus alles wat ik weet is gebaseerd op de ervaringen van mijn familieleden en de gemeenschappelijke geschiedenis die alle Colombianen delen. Ik heb hier allerlei mengingen over gehoord en het stoort me dat ongeïnformeerde mensen geruchten over de huidige situatie van ons land verspreiden. De meest bekende kant van het verhaal is de ergste natuurlijk. Die mensen kennen ons verhaal helemaal niet en dus begrijpen onze pijn ook niet. En alles dat wij meemaakte, minimaliseert tot ongevoelige affirmaties. Dus kort gezegd, als je Colombia bezoekt of wilt bezoeken... probeer geen controversiële opmerkingen over het geweld of bepaalde personages uit ons verleden te maken... Alvast bedankt voor het verbeteren! :)

Ik heb mijn hele leven heel veel hobby’s opgepikt. Het voelt alsof ik elk jaar geïnteresseerd in iets nieuws raak. Toen ik jonger was, speelde ik de gitaar en ik hield van het zingen. Op een gegeven moment, werd ik er zo geobserveerd door dat ik mijn eigen studio wilde creëren. Een paar jaren geleden, kwam ik de Rubiks kubussen tegen. Dat was zo’n extreme fase AHAHAHA... uhm hoe dan ook. Kort gezegd, bracht ik de hele dag door aan het oefenen. Ik wilde steeds beter worden. Aan het einde, kon ik een 3x3 binnen dertig seconden oplossen! Ja ik weet het... sterker nog is de record ongeveer vier seconden maar kom op... tenminste kon ik hem wel oplossen! :) Hoe dan ook... op 7 juli 2019 gebeurde iets dat mijn leven, mijn dromen en in feite mijn inzicht van de wereld veranderd. Korte samenvatting... op een of een andere manier begon ik Nederlands te leren. Het is sowieso een lang verhaal dus ja... dat ga ik niet nu vertellen. Maar sindsdien, heb ik zoveel dingen van mezelf ontwikkeld en ontdekt. Ik wist niet dat men zo een grote passie en liefde voor een abstract ding zou kunnen hebben. Ik heb maar alleen drie hobby’s die tot nu toe in mijn hart blijven. Die zijn namelijk het voetballen, talen leren en geschiedenis. Maar het gevoel bij het Nederlands leren is anders... ik zou uniek durven zeggen. Het betekent een interessante en spannende uitdaging. Het is niet makkelijk geweest om de bijzinnen en scheidbare werkwoorden te beheersen :) Laat staan de kapot lange woorden. Verantwoordelijkheidsgevoel...? Wie verzon dat? 😂 Het is een vitaal deel van mijn dromen en leven geworden. Wanneer ik een slechte dag heeft gehad, pak ik terecht mijn computer en het is alsof ik in mijn gemakkelijke plek ben aangekomen. Slechte dagen worden ook een motivatie om door te gaan. Ik wil over de hele wereld reizen... maar vooral wil ik naar Nederland. Het voelt zo verbonden met mij dat ik nu ook in het Nederlands vloek. Alvast bedankt! 😀