Anonslar Kovid döneminden yavaş yavaş çıkıyoruz fakat sokaktaki anonsları bitmiyor. Merak ediyorum; bu anonsları kaç kişi gerçekten anlıyor? Bunları anlamak kolay mı sizin için? Türkçem zayıf, sokağımız geniş olunca çoğu zaman sadece yüksek seste bir şey söylendiği diye anlıyorum, neler söylendiğini hiç bir fikrim yok. Ne yazık biri ölmüş olabilir, önemli bir haber veya önlem olabilir... Bununla ilgili biraz komik bir şey anlatabilirim. Türkiye'ye ilk geldiğimde İstanbul'da biraz kalabalık bir mahallede oturuyordum. Türkçe hiç bilmiyordum. Gece genelde cam açık yatıyordum ve her sabah sanki polis sesi geliyordu sokaktan. Yani polisler, arabadan hoparlörle araba kaldırıyorlardı veya biri şikayet ediyorlardı gibi bir şey. Sanki biraz riskli bir mahallede oturuyordum ve biraz rahatsız oldum. Bir sabah dayanamadım: ses geldiğinde yataktan kalkıp camdan baktım neler oluyor. Ve kızmış olan bir polisin yerinde arabayla gezen bir manavı gördüm. "Patates-soğan bir lira" gibi bir şey bağırıyordu diye anladım. Çok güldüm. Güzel bir dersti.

Sevdiğim bir kelime Türkçede sevdiğim kelimelerinden biri: tüy. Telaffuzu benim için zor ama önemli değil: sesi güzel ("tüylü" da öyle) ve anlamı çok tatlı. Tüylü yavrular, çocukken tüylü ayıcıklar, sıcacık tüylü yorganlar... kim sevmez ki? Eskiden çok sevdiğim bir kedim vardı. Tekirdi, tüyleri çok yumuşaktı. Ona düşündüğümde kalbim hâlâ hafif çarpıyor, ve yıllar geçmiş de olsa bile yerine başka bir şey koyamadım. İngilizcede hem hairy hem de furry olarak tercüme ederim, tüylerin sahibine bağlıdır. Benim sevdiğim tüylerim hayvanlarda, insanlarda değil.