در سال ۱۹۳۵ رضاشاه پهلوی اصلاح تبدیل لباس سنتی به لباس اوروپای را برگذار کرد. این اصلاح بخش مجموعه اصلاحات رضا شاه در زمینه نوینگری و اروپاییسازی ایران بود. رضا شاه فکر کرد که اصلاحاتش در دستیابی به استقلال و حاکمیت ایران کامل از انگلیس کمک کنند. اصلاحات رضا شاه مبنی بر تجربه کمال اتاتورک در تورکیه بودند. بلکه برخلاف تورکیه که جمیعتش آمادگی بیشتری به اصلاحات افراطی داشت وضیعت در ایران متفاوت بود. به همین دلیل این اصلاحات از جمله دگرگونی لباس باعث عدم پذیرش شدند. در بسیاری از شهرها اعتراضات برگذار شدند اما مقامات سریه اینها را سرکوب کردند. چند دلیل وجود داره که افراد ایران از قانون اتحادی شکل خوش شون نیامد. اولین این است که ایرانیان به لباس سنتی شان عادت کردند و از پوشیدن لباس اروپایی احساس ناراحتی و خنده‌داری میکردند. دومین این است که عوض کردن لباس به خرج مالی هم نیازی داشت. ایرانیان بایستند لباس جدیدی بخرند یا بدوزند. جامعه با این نو آوریل‌ها مخالفت کردند. با وجود این که در اداره‌های دولتی افراد مجبور بودند کت و شلوارو کلاه پهلوی بپوشند در زندگی معمولی و روزانه آنها لباس سنتی مثل عبا پوشیدند.